Recente tweets

Léven! Op míjn manier.

2014 Blog1

Ik ben er weer! Een lange uitgebreide zomerperiode ben ik minder actief geweest met Ninfa. De wereld om mij heen werd steeds kleiner. Eind maart had ik al het gevoel te willen laten bezinken wat ik de afgelopen periode had gedaan. Juist toen ik weer wilde opbouwen, kwam het nieuws dat onze zoon binnen twee maanden aan zijn hart geopereerd zou worden. We wisten elk jaar bij de controle dat de kans er in zat, en nu was het dus zover. Dat bracht onzekerheid en onrust met zich mee, en plannen qua activiteiten was lastig en voelde niet goed.

Verlangen

Eind juni was het zover en de operatie is super goed gegaan en Thies is alweer goed hersteld! Alleen zijn conditie is hij nog aan het opbouwen, maar zijn grote passie hockey beoefent hij weer!
Afgelopen weken maakte ik mijn wereld stap voor stap weer groter. Mijn behoefte en verlangen om met mensen te schrijven en te delen werd ook weer groter. En om zelf stappen te zetten, veranderingen door te voeren.

Essentie

Er is zoveel in mij gebeurd en verschoven, dat voel ik, en kan ik nog niet altijd duidelijk verwoorden.
Een heftige ingreep bij je kind is ingrijpend en tegelijkertijd heeft die periode ons zoveel kracht, moed, liefde en verbondenheid gegeven. Ons de essentie laten voelen. Altijd de lichtheid blijven zien én maken in roerige tijden. En dat is ook waar Ninfa over gaat. Het leven is niet altijd makkelijk. Schrijf erover, deel het. Het maakt je kwetsbaar, ja, eng… Maar je wilt toch niets liever dan liefde delen, je geliefd en gezien voelen en verbinden met anderen?! Jij kunt daar zelf aan bijdragen. Elke dag weer, elk moment. Ik inspireer graag!

Hoe was jouw zomer? Wat heb je geleerd? Wat neem je mee naar binnen, om te reflecteren in de herfst?

Leven

Ik heb geleerd dat het leven van je missie ook werken verzetten inhoudt. Discipline en doorzetten. Keuzes maken en dóen. Ik heb gevoeld wat de essentie van het leven is. Wat léven is. Ik geef met Ninfa zo graag mijn ervaringen door via samenkomen, schrijven en delen. Om te verbinden en het leven te leven! Met een lach en een traan. Alles is goed!

MIJN manier

Achter de schermen ben ik met een nieuwe website bezig. Zo leuk!! Voelt zo goed! Ik voel een vonkje in mijn hart, bevlogenheid, om bij te dragen aan deze mooie wereld. Op MIJN manier.

Wat doe jij op JOUW manier, waar je BLIJ van wordt?

De Moed om te Falen

Falen. Met een Hoofdletter nog wel. Wat is dat toch: falen. Mijn oma zei vroeger al: ik ga pas het zwembad in als ik kan zwemmen… Maar zo leer je dus geen zwemmen! Je leert door te doen. En als je doet, ontdek je wat werkt en wat niet. Dat kun je ‘goed’ en ‘fout’ noemen, maar dan heb je eerder met falen te maken.

You learn to speak by speaking, to study by studying, to run by running, to work by working; in just the same way, you learn to love by loving. – Francis de Sales -

Angst

Xandra kwam ‘toevalliger’ wijze weer in mijn leven en zo ook de workshop De Moed om te Falen. O.a. dit staat er in de omschrijving:  Ervaar je wel eens angst om beslissingen te nemen, om iemand op te bellen, een relatie te beginnen of te beëindigen, je mening te uiten, iets ‘stoms’ te zeggen, kritiek te krijgen…

Ja, dat ervaar ik wel eens. Ook dat ik heel overtuigd ben van iets en al die dingen wel kan, zonder twijfel en angst. Toch voelde ik van binnen dat de angst om te falen mij belemmert om zo GROOT te zijn als ik daadwerkelijk ben. Dus ik wilde de uitdaging graag aan gaan!

Strippen

In een blog van een deelnemer van een eerdere keer werd gesproken over strippen tijdens de workshop. Hmmm…. Dát kan toch niet de bedoeling zijn… Ga ik dat doen? Wat zal t inhouden? Is dat de manier om geen gevoel van falen meer te ervaren? We gaan vast niet helemaal bloot… Wat een gedachten …..!! Maar ik wist dat al die gedachten te maken hadden met de angst om afgewezen te worden, het niet goed te doen. En daar wilde ik vanaf. En ik vertrouwde Xandra en haar capaciteiten dus huppekee, doen die workshop!

Voluit leven

Het leven voluit leven. Daar gaat het om. De moed om te falen, om de moed te hebben om te leven! Vol leermomenten en ervaringen! Hoe zie jij oefenen? Wat zeg jij tegen jezelf als je een ‘slecht’ resultaat haalt? Er zit zoveel kracht in onze geest, onze mindset en dat heeft Xandra ons laten ervaren. Voel jij het verschil tussen Zie je wel , ik kan het niet?!! Of: He, weer wat geleerd! Op naar de volgende stap! …..?

Omdenken

Bij voluit leven hoort spelen. Verrassende activiteiten om je buiten je comfort zone te plaatsen, anders te denken, te voelen dat het ok is om het niet te weten of het niet ‘goed’ te doen. Ode aan degene die dat doet en durft! Niet O shit! maar O yeah!!

We gingen van doen, naar theorie, naar weer een stapje verder buiten je comfortzone, naar weer een stukje theorie. Een goede opbouw, spanning er in om grenzen te verleggen, ontlading en alle ruimte voor JOU!  Bij Xandra ben je in goede handen.

Diepte

Ik ben het meest geraakt door de tekenopdracht. Het proces van het tekenen en daarna het laten zien en vertellen bracht iedereen de diepte in en de grootste verbinding. Soms was het muisstil…. Dan weer een bulderende lach, een traan, een meelevende glimlach. De herkenning en steun die onderling ontstond was ontroerend en krachtig. Ingetogen,  alert en met open hart begeleid door Xandra. Waarna we natuurlijk dit alles wel even van ons af gingen spelen! Buiten adem was ik!

In beweging

Een complete dag. Ik geloof er niet meer in dat één dag alles voor je oplost. Die ene dag kan wél het verschil voor je maken, je een stap doen zetten, een kwartje laten vallen. Ieder zet zijn stappen in zijn eigen tempo. Xandra zet je in beweging, letterlijk en figuurlijk, met haar kennis, inzicht, betrokkenheid, humor, theatertalent en mooie hart.

Ik ben goed genoeg!

Er gebeurt altijd iets met je. Het is aan jou wat je er daarna mee doet. We hebben elkaar de eerste stap toevertrouwd. Ik ben benieuwd hoe het met de andere deelnemers gaat in hun stappen zetten. Zelf heb ik vooral gemerkt dat het gevoel van falen in kleine dingetjes zit, iets wel of niet zeggen of vragen. Het gevoel goed genoeg te zijn. Deze dag was voor mij het samenvallen meerdere signalen de afgelopen weken. Aan het einde van de dag vond ik mezelf, inclusief alle momenten dat ik het liever anders had gedaan, tóch goed genoeg! En zo voel ik het nog steeds. Dat gun ik iedereen! Met dat gevoel zet je namelijk de stappen naar je eigen GROOTsheid!

Liefs!

Wil je ook een workshop bij Xandra volgen?
www.hooffzakelijk.nl

Ik ben goed genoeg!

ik ben goed genoeg kwetsbaarheid

Afgelopen week las ik op Facebook een post van Ilse Reijgwart. Boem. Raak. Vandaag schreef ze er een blog over. Boem. Raak. Over pijn, afzonderen, gezien worden, kwetsbaarheid, kracht. Mijn thema’s. O wat zijn we toch verschillend. ;-)

Het blog gaat o.a. over een nieuwe Facebook groep. ZZP’ers in verbinding. Dat klinkt goed! Mooi initiatief! Zei ik. Totdat mijn mailbox na elke post overspoeld werd met lijstjes van ZZP’ers. Hoe kan ik door deze bomen het bos nog zien? Ik voelde een vermindering in waarde van de groep voor mij. En daarnaast kwam ik ook niet in een lijstje voor. En ik zag mensen anderen aanbevelen van wie ik al weet dat ze die aanbevelen; zij zitten in hun peer group om het maar eens mooi te zeggen. Oftewel, ik hoor niet bij die groep. Zo voelt dat. 

Vandaag deelt Petra van Vliet op Facebook een post van Glancy van Elst, dresscoach, met daarbij: ‘Hoe je meer uit je eigen kast kunt halen, heerlijke bezigheid voor een regenachtige dag! Supertips van Glancy van Elst‘. Dat werkt!! Jouw vrienden zien wie jij aanbeveelt en hechten daar waarde aan. In een groep met veel onbekenden anderen aanbevelen heeft minder waarde. Het is wel een platform om mensen in het zonnetje te zetten of om op een andere manier te ontdekken, maar Facebook zelf biedt daar ook al genoeg mogelijkheden voor.

Afijn, daar ging het dus niet zozeer om.

Het ging om mijn pijn. Niet gezien worden. Er niet bij horen. Als ik pijn voel, heb/had ik net als Ilse ook de neiging om me af te zonderen. Meestal met een grote dosis zelfkritiek.

STOP!

De kracht van kwetsbaarheid raakt mij enorm en daarom geef ik binnenkort een workshop met dit thema. Om deelnemers aan te geven dat ik me ook kwetsbaar opstel, heb ik gisteren op de pagina van het evenement in Facebook een lijstje gemaakt met voor mij ervaringen met gevoelens van kwetsbaarheid. Daar heeft één iemand op gereageerd. Ik heb hetzelfde lijstje ook op mijn Ninfa Facebookpagina geplaatst. Aan het einde van de dag zag ik dat t meer dan 110 keer was bekeken, maar geen like of reactie. DAT voelde pas kwetsbaar…..

Vanochtend zag ik dat er gisteravond toch nog iemand had gereageerd. Heel lief… Maar… gaat het daarom? Dat er iemand reageert? Ook zonder reactie ben ik goed genoeg! Maar ik wil ook graag gezien worden. En mensen uitnodigen om kwetsbaarheid te tonen, te laten ervaren dat dat kracht geeft…

Door een reactie van Ilse en een vriendin van haar op Facebook zag ik in dat geen reactie niet betekent dat je niet gezien wordt. Of dat het niets bij de ander raakt.
Duh…. (had ik ook wel kunnen bedenken…. maar dat is iets anders dan dat het kwartje valt en ik t voel ;-))

Oftewel, het komt altijd weer neer bij: IK BEN GOED GENOEG!

Wat een leerschool…

Ik blijf doen wat ik vanuit mijn hart graag doe. Mensen uitnodigen zich te verbinden met zichzelf en met anderen. Kwetsbaarheid tonen. En iedereen is vrij om wel of niet mee te schrijven of te reageren.

<3

Herinneringen op de fiets


Ik fiets te weinig. Vind ik.
Dus gistermiddag ging ik op de fiets naar een winkelcentrum in de buurt.
Toen terug naar huis. Tegenwind. Moe.

Ik moest nog naar ‘het dorp’. Zo’n 20 minuten fietsen. Wind. Regendruppels.
Bewegen! Dus daar ging ik.

Wat een goede keuze!
Ik voelde me vrij, voelde de wind door mijn haren, daardoor werd mijn hoofd leeg van allerlei ballast, kreeg ik contact met mijn lijf, en…
Door de route en de geur van de herfst kwamen allerlei herinneringen boven…

  • Door weer en wind in mijn regenpak naar muziekles.
  • Dat stomme rode regenpak.
  • Het donkere fietspad waar ik een zelfverzekerde houding aannam, omdat ik bang was voor aanranders. (ik had gehoord, dat dat werkte)
  • Ik fietste op dat fietspad naar jazzballet. Waar we ooit een dansje ingestudeerd hadden op het liedje ‘Money makes the world go round’.
  • Hinke! Kaneelthee, vriendinnen bij elkaar.
  • Dat ik het vroeger best ver fietsen vond naar Barbara. Heeeelemaal de andere kant van het dorp. Daar waar ik nu woon.
  • Mais eten bij Barbara en daarna met onze hand voor onze mond met tandenstokers tussen onze tanden.
  • Badminton. Met Barbara en Barbara. Best lastig soms.
  • Ook op de fiets trouwens. Vroeger fietste ik veeeeel meer.
  • Met Linnie! Uuuuren fietsen we allerlei routes.
  • Eén keer hadden we ruzie en moesten we elkaar een kusje geven van haar moeder.

En nu ik ze allemaal opschrijf, komt er nog veel meer boven! Alles door elkaar! Prachtig hoe al die linken werken in mijn hoofd!

  • Albert Schweitzerschool.
  • Met Heidi met een stok in ons handen al huppelend paardje spelen.
  • Schaatsen met Linnie.
  • Schaatsen bij de geniedijk. Met mijn kunstschaats in het water. Toen ik eindelijk tweedehands kunstschaatsen had. Daarvoor gewoon friese doorlopers.
  • Bij Barbara verse sinaasappelsap drinken. En daarna heerlijk vanalles doen in haar kamer. Muziek draaien, spelletjes doen, ….
  • Naar het Haarlemmermeerlyceum. Lekker dicht bij huis.
  • Overweldigend, achteraf gezien. Toen redde ik mezelf met mijn glimlach en goed gedrag.
  • …………..

En nog veeeel meer!

Een lijstje is een simpele schrijfoefening. Iedereen kan ‘t! Schrijf achter elkaar wat er in je opkomt!
Kies daarna een punt uit je lijstje en schrijf daar meer over. Vijf minuten, tien minuten.

Wees verrast wat er allemaal naar boven komt en waar je uiteindelijk op uitkomt!

Waar fietsen toe leidt…..

 

So You Think You Can Dance

 

Gisteravond heb ik weer genoten van de liveshow van So You Think You Can Dance (SYTYCD).

Ik hou ervan om de emotie die je kunt voelen tijdens de optredens van de deelnemers.
En de weg die ze moeten afleggen om samen te komen tot een spetterend, ingetogen, gevoelig of strak optreden.

Het vraagt kwetsbaarheid. En dat brengt mensen verder!

De choreografen eisen het uiterste van de deelnemers. Voelen!!! Emotie!!! Ze willen de échte persoon zien.

Zoals bij Joey en Anneke gisteren. Showy Joey werd hij genoemd. Maar de showy laag moest afgepeld om tot het optreden van gisteren te komen. Wat een mooi proces om te zien… En wat een PRACHTIG optreden!

Overgave
Prachtig, ontroerend, intens, mensen werden geraakt, ook thuis. Het was vol overgave en écht; ze dansten vanuit hun hart.
Het voelde als een eer om naar hen te mogen kijken, om deelgenoot te mogen zijn van een stukje van hun ervaring.

Om uit te blinken heb je moed nodig. De moed om je kwetsbaar op te stellen. En er helemaal voor te gáán!

Kwetsbaarheid is kracht
Laten zien vanuit je hart
Brengt mensen samen

#sytycd #haiku

Donderdag 14 november geef ik een workshop met het thema Kwetsbaarheid. Je bent van harte uitgenodigd!

 

Filmtip: Shall we dance

Schrijven vanuit je hart

Het is best spannend om te schrijven vanuit je hart. Maar wat is er mooier en passender voor jou dan wat er uit jouw hart komt?

Alles is een momentopname

Het opschrijven geeft het gevoel alsof je het vastlegt. Het staat er nu zwart op wit. Maar onthoud: alles is een momentopname.  Het is waarheid voor jou NU. Dat kan zelfs na het schrijven alweer anders zijn. Laat het stromen en volg de stroom.

Verbinden

Hardop voorlezen wat je geschreven hebt, in een groepje, dat is pas spannend! Angst voor oordelen. Van een ander, van jezelf. Weet: de kracht van het voorlezen is enorm. Je verbindt je met wat er in jouw hart leeft en je voelt wat het met je doet. Dat kan een brok in je keel  geven, een grote glimlach, kippenvel, tranen… En vooral verbinding met jezelf, en de ander. De ander luister zonder oordeel en geeft jou de ruimte je uit te spreken.

Wat een mooi cadeau!

Schrijven in Bilderdam

 

Inspiratietour in de kieren van je dag. O ja, die begint vandaag. Eh….focus…..iets met natuur. In contact met de natuur zijn. Elke dag momenten maken. En in het Schrijfcafé trek in een Eigenwijsje deze week: Ik ben vrij!

Deze combinatie brengt me na het Schrijfcafé in Bilderdam. Ik zag ‘t op het ANWB-bord staan en dacht hé, nog nooit geweest, is toch landelijk én ik ben vrij, dus NU is het moment om erheen te rijden!

Ik voelde me onderweg als in Frankrijk. Daar maken we vaak rondritten door het landschap. Ontdekken, kijken, genieten. Ik reed op een smal weggetje tussen grasland, op een dijkje, zag koeien heerlijk grazen, geiten beschut achter een baal stro en daar was Bilderdam.

Ik kom uit op een watertje en parkeer de auto. Ik doe mijn raam open en geniet. Ik groet de meneer op een voorbij varende boot en maak foto’s.

 

Ik moet denken aan iemand die mij laatst vertelde dat hij voor zijn werk veel binnen en in de auto zit en dat hij bewust ‘s morgens vroeg of onderweg rustige groene plekjes zoekt met de auto om tot rust te komen. Ook om er met aandacht te kunnen bellen. ‘Hé, waar zitje? Ik hoor vogeltjes!’ krijgt hij geregeld te horen.  Heerlijk! Hij snapt wat balans is.

Ik schrijf, en het voelt alsof ik in een bootje op het water zit. In mijn ooghoek zie ik het water voorbij kabbelen en het lijkt alsof ik vaar. Zelfs mijn auto wiebelt af en toe.

Inspiratietour, een week buiten je routine. Een week van ontdekken, inspireren en nieuwe dingen doen. Bilderdam, het was leuk kennis te maken!

Ik rijd langs het water verder, geen idee hebbend waar ik uitkom. Weer een geweldig smal weggetje waar de auto’s om en om voor elkaar aan de kant gaan. Water, grasland, schaapjes, hertjes en een ezel! Ik ben vrij!

Knip- en plakwerk 2.0

Een collage vind ik inspirerend. Voordat ik ga zitten om er een te maken, heb ik wel al wat fases in mijn hoofd doorlopen. De kortste weg is de behoefte voelen en in actie komen. En ook onderweg de gedachten vriendelijk bedanken en verdergaan met scheuren en knippen en plakken op gevoel. En als dat lukt, is ook dat inspirerend.

Kracht

Deze collage heb ik een paar jaar geleden gemaakt. Ik kwam ‘m vandaag tegen en ik ben geraakt door de kracht ervan en de thema’s die ik toen al neergezet heb en de stappen die ik erin gezet heb.

Bewust inzetten

Een collage is niet zomaar een creatief knip- en plakkarweitje. De energie die je erin stopt werkt erin door. Je zet iets neer en dat kun je bewust inzetten door bewust  je gedachten te observeren en te richten en vooral te voelen.

Doen!

Speel ermee! Kom in beweging!

Speel!

Op het durftevragenFESTIVAL in Seats2Meet in Maarssen gaf ik zelf een workshop Schrijven is ontdekken. Dat was al een hele ontdekking vooor mij! Een keer geven in plaats van ontvangen. De deelnemers gingen spelen met woorden op papier. Spelen met de opkomende gedachten, ze laten dwarrelen en ze je niet laten hinderen om wat je hart je wil zeggen op het papier te krijgen.

Daarna had ik zin om eens anders te spelen. En dat kun je bij niemand minder doen dan Marieke van Dam van Bureau Play! Wat een energieke, blije, speelse, ongedwongen jonge creatieve leeftijdsgenoot! Een hilarisch uur volgde! Als je tussentijds binnen kwam stappen…. eh….
We hebben op bijzondere manieren met elkaar kennis gemaakt en in het Speelkwartier heb ik een Bastogne koek met mes en vork gegeten. Dat gevoel, in een volle kantine, met plastic mes en vork, gebogen aan een tafel… Dat was goed voor de lachspieren!

Stap uit je dagelijkse routine, zet je automatische piloot even uit en zit zelf weer aan het stuur! Het zal je verrassen!

S pelen is gezond
P ositieve tijdsbesteding
E lke dag even doen
E en momentje anders denken
L euk, verrassend, lief
K waliteit in je leven
W eer even kind zijn
A andacht buiten de lijntjes
R echterhersenhelft het werk laten doen
T ijd maken voor spelen
I nspirerende investering in jezelf
E n dat kun je nooit te weining doen!
R a ra ra wat ga jij straks doen?

S trepen zoeken om je heen
P otje knikkeren
E en foto ondersteboven maken
L ief briefje aan onbekende achterlaten
E en hele dag beslissingen nemen met kop of munt
N ou dat houd je wel scherp en vrolijk!

Ik kan je van harte aanbevelen om je aan te sluiten bij de Speelkwartiertjesclub op Facebook!
Elke dag een speelkwartier opdracht. Geheel vrijblijvend en: break the rules!

Veel speelplezier!

 

Lief hart, wat wil je zeggen?


Ik loop naar zolder
zie daar, mijn eigen wereldje
omgeven door roze
de zachte bank
de lucht en zingende vogeltjes
het leidt me naar binnen

Ik voel druk rondom mijn hart
Lief hart, wat wil je me zeggen?
Waar wil je je van bevrijden?
Wat heb je nodig?

Liefde, warmte en bemoediging…

En daar is Billy (de kat) en hij gaat bij me liggen.
Wat een cadeautje!
Ik trek de kaart ‘Kind van de staven’. De kleine prins

Alles klopt en ik voel me heel. <3

De kleine prins staat voor sterrenkind. De kaart zegt: ‘Als we ons openstellen voor het wonder van de sterren, van de bloemen, van alle leven in het universum,
geven we ons over aan de goddelijke genade en geestelijke bescherming.

Als je de kaart van de kleine prins trekt is dat een prachtig cadeau. De liefde bloeit op in uw leven. Ga op de rug zitten van de vlinder van uw transformatie en stijg op  naar het kind van de liefde dat leeft in uw eigen creatieve ontwikkeling.’