Chaos en pijn maakt fijn

Authenticiteit-223x300

Ik krijg geregeld te horen van mensen dat ze het knap of moedig vinden dat ik mijn eigen weg kies. Ik vraag me af wat hen beweegt dat te zeggen. Het heeft me nogal wat gekost om überhaupt te weten en te voelen wat mijn weg was. En toen ik dat voelde, o help, mijn hoofd en al mijn oude patronen en overtuigingen gingen tekeer. Wat een worsteling. Ik dacht alleen maar HOE HOE HOE?!?!?! En toch, door het sterke gevoel, een weten, en met hulp van een sterke spiegel, kwam ik stap voor stap in beweging. Met grote keuzes en beslissingen ja. Ik kwam er niet onderuit. Als ik mezelf nog recht in de ogen wilde kijken.

Weg van chaos en waarheid
Maar o wat was het lastig. En ik voelde zoveel pijn. Alles werd anders. Er waren mensen die het totaal niet leuk vonden wat ik deed, die het niet begrepen. En ja, dan was ik wel eens van mijn stuk. Elke keer en keer op keer moest ik terug naar mijn waarheid. Die als een vlieg in een spinnenweb verstrikt was. En daar ging ik weer. Vallen en opstaan. Voelen, keuzes maken, teruggeworpen worden, pijn doorstaan, voelen wat er nodig was. De situaties waren soms bizar en toch elke keer besefte ik dat ik de keuze had hoe ermee om te gaan. Het was alle boekenkennis van zo’n vijftien jaar ervoor in de praktijk ervaren en brengen. En mensen die je kunnen bijstaan in je pijn zijn zo waardevol. Nog te vaak kwam ik mensen tegen die zo goed wisten wat ik moest doen.
“Jammer dat mensen geen problemen kunnen ruilen. Iedereen weet namelijk hoe hij die van een ander moet oplossen.”

Jij. Alleen jij! En iemand naast je.
Alleen jij weet wat je hebt te doen. En hopelijk zijn er mensen in je omgeving die je een spiegel voorhouden, je zelf laten voelen zodat je je eigen keuzes kunt maken. Door je pijn heen. Naast je kunnen staan, blijven staan. Niet in de war raken van jouw pijn. Dat ben je waarschijnlijk zelf al genoeg.

Het gaat elke keer weer voorbij
Ik heb moeten leren opstaan. Voor mezelf staan. Keer op keer. En ik leer nog elke dag. Want opstaan leer je niet in één dag. Al mijn oude diepgewortelde patronen kom ik keihard tegen. Ik zie ze gelukkig en ik kan elke keer bewust kiezen wat ik wel wil. En dat kost soms bloed, zweet en tranen. Paniek, angst, buikpijn, chaos in mijn hoofd, stress in mijn lijf. Al die gedachten die me vast willen houden, die me gek maken, me vast zetten. Het gebeurt al minder, ik kan er beter mee omgaan, en nog voel ik me toch nog steeds geregeld overvallen door het zware gevoel dat erbij komt kijken. En toch, als het weer voorbij gaat, en dat gaat het elke keer, voel ik me weer sterker.

Ik hou van mij
Op alle gebieden in mijn leven ben ik op de proef gesteld en ben ik gegroeid. O wat voel ik me dankbaar daarvoor. En ja dat doet ook nog heel veel pijn. Rouw van verlies van mensen, gebeurtenissen, van wat ik had gedacht dat zou zijn, rouw om alles wat niet gezien en gehoord wordt. Ik besef dat ik in de basis echt alleen mezelf heb en daar blij mee mag zijn. Dankbaar voor mag zijn. Van mezelf mag houden. Dat dat de basis is voor alles. Voor de relatie met mezelf en relaties met anderen.

Pijn als leermeester
Hoe ziet je leven eruit als je niet meer bang bent voor de pijn? Als je beseft dat je je pijn kunt omzetten in kracht. Je pijn volledig voelt. Er doorheen gaat. Laat het voor je werken. We krijgen allemaal onze portie pijn in ons leven. Er is geen pijnladder. Jij meer pijn dan ik. Wezenlijke rouw of pijn doet pijn en daar heb je je eigen weg in te vinden. Je eigen verantwoordelijkheid in te nemen. Om te staan voor jezelf. Omdat je dat waard bent. Is dat moedig? Ja!

Inspiratie: Glennon Doyle Melton – First the pain, then the rising

En geluk. En verdriet.

Hoe gaat het met je?
Ik vind die vraag altijd zo lastig te beantwoorden. Er speelt zo enorm veel in mijn leven. Als ik zeg ‘goed’ voelt dat als ontkenning van al mijn worsteling, pijn en verdriet. Als ik zeg dat het lastig is of zwaar, voelt dat alsof ik het alleen maar zwaar heb en dat is zeker niet zo. Ik ben ook gelukkig! Tegelijkertijd heb ik veel momenten van intense pijn. Het is en-en! En blijkbaar vind ik het lastig om daarmee om te gaan. Hoe zit dat bij jou?

Facebook-geluk
De laatste weken hoor ik weer meer mensen over Facebook-geluk. Al dat geluk dat wordt gedeeld, er moet toch meer zijn. Het wordt als niet-echt ervaren. Terwijl alles wat er op staat wel echt kan zijn, maar slechts een momentopname. En wat deel je graag? De mooie momenten! Ik voel bij mezelf en die anderen die ik spreek ook een behoefte aan de tegenhanger. De balans is teveel naar het geluk geslagen en waar zijn de worstelingen, de randjes en de rafeltjes? Juist beide kanten maakt ons mens!

Hulplijn
Als jij je echt verdrietig voelt, rot, vol schaamte zit, weg wilt kruipen, wie bel je dan? Heb je iemand die je kunt bellen? Of wil je zeggen dat je je nooit zo voelt?
Ik vind het nog steeds moeilijk. Met wie deel ik mijn meest kwetsbare kant, die ik zelf nog steeds niet heel leuk vind, ga ik misschien ook nooit leuk vinden, ben wel op weg naar acceptatie. Alleen langs die weg zijn nogal wat ravijnen waar ik inval. A.l.l.e.e.n. voelt dat. Onderin dat ravijn. Au. Geschaafd. Beurs.

battle

Wist je dat…
ik heel gelukkig ben
ik in rouw ben om mijn scheiding, die ik zelf heb ingezet maar de pijn niet minder maakt
ik daar graag over schrijf maar nog niet weet hoe en wat dan
ik heel trots ben op mijn jongens en van ze geniet
ik worstel met het Hotel Mama syndroom, hoewel de jongens echt steeds meer helpen
ik mijn hart volg
ik nog steeds teveel met anderen bezig ben
ik mijn hart volgen maar een lastige weg vind
ik mijn hart volgen de meest geweldige weg ooit vind
ik weet dat als ik iets zo graag wil, ik mijn hoofd kan inzetten om het voor elkaar te krijgen
ik dat hoofd van mij soms echt helemaal wil uitschakelen, ik gék word van al mijn gedachten
ik vanochtend nog huilend in bed lag en niet wist hoe ik de dag ging vervolgen
ik enorme veerkracht heb en daar heel dankbaar voor ben
ik me soms schaam voor al die intens wisselende gevoelens
ik me heel rijk voel met mijn innerlijke gevoelsleven
ik al anderhalf jaar aan een pittige cursus dichtbij mezelf blijven mee doe, o.a. met de les niets aantrekken wat anderen van je denken of vinden
ik er in geloof om te voelen wat écht belangrijk voor je is, te voelen wie je bent, wat je talenten zijn en daarvoor gaan in je leven, dat te blijven onderzoeken en de stip aan de horizon te blijven zien
ik juist van de rafeltjes en randjes houd van mensen
ik graag de pure rauwe jij zie, door het dal en dan een lach door je tranen heen
ik soms echt niet snap wat we met ons allen op deze aardbol doen
ik geloof dat het ons allen verlangen is om te verbinden
ik daarom vooral veel zin heb in 4 op reis – Geld en geluk
ik het leuk vind als er in beide groepen nog een deelnemer bij komt (dat kan nog!)
ik heilig geloof in de kracht van schrijven en toch nog steeds blij verrast ben met wat er gebeurt met mensen, en mezelf
ik de noodzaak al langer voel om een blog te schrijven over geluk en verdriet, en het steeds weer uitstelde omdat het ‘juiste’ niet uit mijn pen kwam
ik blij ben dat ik vandaag juist omdat ik me heel verdrietig en alleen voelde toch ben gaan schrijven
ik door te schrijven dicht bij mezelf kom en door alle boosheid, verdriet en pijn toch weer bij mijn kracht uitkom
ik jou dat ook zo graag wil laten ervaren
ik vind dat ieder de regie over zijn eigen leven mag nemen
ik graag een stukje met je meereis
ik graag van jou leer
ik graag van jou hoor
ik het nodig heb om elke dag mezelf te horen, in stilte
ik twijfel of deze lijst nu niet heel lang is geworden en of het nog wel gaat over en-en
ik op een dag vele emoties kan voelen en steeds beter leer daarmee omgaan
ik het heel stom vind om mens te zijn
ik het enorm gaaf vind om mens te zijn
ik wel moet lachen om deze dualiteit
ik graag lach en het leven licht wil nemen in al haar zwaarheid
ik je graag aanmoedig om uit het leven te halen wat jij er echt uit wilt halen
ik op mijn sterfbed niet wil zeggen ‘had ik maar’
ik weet dat je daarvoor in actie moet komen
ik het soms heel frustrerend vind als mensen alleen maar geïnspireerd willen worden en niets willen dóen om te ervaren wat ze graag willen, excuses hebben
ik mezelf daar natuurlijk ook in herken
ik nog wel uren door kan gaan zo

Hoe gaat het met jou?
Wat mag ik van jou weten? Ik hoor/lees je graag!

Liefs,
Linda

unless you do

Geld is leuk!

Adobe Spark19

Goed omgaan met geld maakt gelukkiger!

Aldus de leus van de Week van het geld. Het gaat dit jaar over geld en geluk! Hoe gaaf dat kinderen bewust worden gemaakt van dat thema! https://www.weekvanhetgeld.nl/
Hoe zat het met jouw geldopvoeding? Wat heb jij meegekregen over geld?

Geld raakt ons allemaal
Geld. We hebben er elke dag mee te maken. Dus geld raakt ons allemaal. Hoe dan ook. Ook als je er ogenschijnlijk niets mee hebt. Je gebruikt het elke dag. Hoe ga je ermee om? Kun je moeilijk rondkomen, heb je geld in overvloed, red je net net, waar besteed je je geld aan, regel je zelf je geldzaken of doet je partner dat, hoe voelt dat? Kun je zeggen en voelen dat je financieel volwassen bent?

Mijn ervaring
Voor mij geldt dat mijn geldzaken altijd werden geregeld. Bij de hypotheekakte ging ik echt opletten, hield ik mezelf voor, maar het werd me niet duidelijk. Eigenlijk nam ik gewoon wat afstand. In mijn hoofd speelde: Geld is niet zo mijn ding. Die ander kan dat beter. Het komt altijd goed.
Het was zeker niet dat ik onverantwoorde uitgaves deed, ik besteedde weloverwogen. Sterker nog, bij álles wat ik kocht was ik me bewust van wat ik uitgaf. Want ja, tekort op de loer… Doodvermoeiend en niet effectief. Waar kan ik de koppeling geld en geluk maken??

Hoe dan wel?
Ik heb een stap genomen door het durven aankijken van de rol van geld in mijn leven. Welke overtuigingen heb ik? Geld maakt me vaak angstig, terwijl het me ook veel vrijheid geeft. Ik heb geleerd dat geld maar geld is en dat hoe ik ernaar kijk en wat mijn ervaringen zijn, bepaalt hoe ik geld ervaar. En daar ben ik nog steeds mee bezig. Dat is doorlopend proces. Erover schrijven helpt. Erover praten. Bewuste stappen nemen, zoals bewust en met plezier mijn rekeningen betalen, bewust zijn van mijn gevoel terwijl ik in een winkel afreken, ondanks schaamte toch hulp vragen bij vragen die ik heb over btw-aangifte. En door de workshops Geld en emotie heb ik herkenning gezien en ook al veel geleerd!

Geld is leuk!
Hoe gaaf is dat om te kunnen zeggen! En vooral te voelen! Met het onderwerp geld bezig zijn, met wat dat losmaakt, dat vind ik super leuk! Ik merk ook dat er steeds minder weerstand zit op het woord geld. Voel jij die weerstand op het woord geld ook? Of wat anders? Ik ben zo benieuwd!
En daarom, omdat ik zie, hoor van anderen en zelf ervaar wat geld doet én om de vraag om verdieping die ik van de deelnemers kreeg, heb ik nu al twee series 4 op reis – Geld en geluk gepland. Dat is leuk!

4 op reis * Geld en geluk

Ik heb de data en tijden aangepast, er is nog 1 plekje!
dinsdag 11 april
dinsdag 25 april
dinsdag 23 mei
van 20 – 22 uur in Hoofddorp.

Nog 2 plekken vrij op:
maandag 10 april
maandag 24 april
maandag 15 mei
van 20-22 uur in Hoofddorp.

Wie??? Meld je aan! Heb je nog vragen, stel ze alsjeblieft!
We kijken je emoties en gedrag rondom geld aan en houden de stip aan de horizon van wat jij graag wilt in ogenschouw. Schrijven, ontdekken, delen, ervaren, concreet aan de slag, reflecteren en wéér stappen verder.

Reizen is een manier om vragen te stellen die je thuis niet stelt. Niet per se over het land in kwestie zelf maar over jezelf.
– Herman de Coninck – Vlaams dichter en journalist

Tot snel!

Geld en ik. Samen of apart?

Adobe Spark8

28.02.17

Geld kun je zien als middel waardoor ons innerlijk in aanraking komt met de buitenwereld. Als je één van de twee – innerlijk of buitenwereld, jij of het geld – naar beneden haalt, zal elk aspect van je even eronder lijden.
uit: Life Planning – de ontbrekende schakel tussen geld en gevoel – van George Kinder

Mezelf naar beneden halen, dat kan ik wel. Daar lijdt dus elk aspect van mijn leven onder. Ja, dat zie ik ook nog wel. Liefde begint bij jezelf. Alles begint bij jezelf. Geld is een middel. Geld is energie. Ja ook dat ken ik allemaal wel. Met mijn hoofd. Ik wil het vóelen!

Magische formule

Het gaat nooit om het geld. Geld is nooit de reden om iets niet te doen. Er zit altijd iets onder. Dan is er altijd een weg. Dat heb ik zo’n 15 jaar geleden ervaren. Alles klopte en ging voor me werken. Ik had een duidelijke beslissing genomen, had een focus. Niet dat het resultaat als vanzelf kwam, ik moest er wel wat voor doen, maar het kwam. Wat is toch die magische formule?

Beslissing

Ik was naar een geweldig groot seminar van Tony Robbins geweest in Frankfurt: Unleash The Power Within. Wat.een.happening! Op een bepaald moment werd gevraagd jezelf een belofte te doen. Ik had besloten – wat werd bekrachtigd door een oefening – dat ik een NLP-opleiding zou gaan doen. Eng om te besluiten, want kon dat financieel allemaal wel, maar hoppa, belemmerende gedachten uit, behoefte aan en beslissing neerzetten. Eenmaal thuis speelde het in mijn achterhoofd en ik ondernam nog geen actie. Totdat de betreffende opleiding bijna begon. Toen voelde ik de impact van de beslissing die ik had genomen in Frankfurt. Ging ik daar aan voorbij? Het was een belofte aan mezelf!

Drive

Ik ben aan de eetkamertafel gaan zitten en heb mezelf de vraag gesteld: Linda, wil jij de NLP-opleiding doen? Ik voelde en mijn antwoord was een overtuigd JA.
Ok Linda, dan moet je er nu werk van maken. En dat heb ik gedaan. Het gaf me de drive om stap voor stap de acties te ondernemen die nodig waren voor mij om dit voor elkaar te krijgen. Ik wilde het via mijn toenmalig werkgever regelen. Veel mitsen en maren in het gesprek vanuit HR. En ik hield stand. Wist soms niet eens waar mijn antwoorden vandaan kwamen, maar ik voelde, dit wil ik en ik doe er alles aan, ik was overtuigd. En dat kwam over. Alleen de financieel directeur moest nog tekenen voor akkoord. Spannend. En daar was hij, ineens, in mijn werkkamer, terwijl hij daar nooit kwam! En zo kon ik hem meteen aanspreken en was het in kannen en kruiken.
En het seminar van Tony Robbins werd ook nog vergoed!

Hoe werkt dit? Wat heeft dit met geld en mijzelf te maken?

Ik weet alleen dat in deze situatie ik zo dicht bij mezelf was en overtuigd van wat ik wilde en op dat moment nodig had. In eerste instantie zag ik het geld als belemmering. Het ticket voor het seminar in Frankfurt, daarna veel geld voor een opleiding, geld dat ik zelf niet had. “Geld wat je niet hebt kun je niet uitgeven.” Als ik die overtuiging me had laten leiden was ik nooit aan de NLP-opleiding begonnen. En waar begon het? Met te voelen wat ik wilde. Zo sterk dat ik ook voelde dat het echt mocht, dat ik het waard was.

Alles begint bij jezelf

Het mooie is dat ik dit allemaal al wist, ook heb ervaren, en door het nu op te schrijven ik nogmaals duidelijk voel dat alles begint bij jezelf. Als je wilt kijken naar geld, zul je moeten kijken naar jezelf. Welke overtuigingen heb je over geld? Wat heb je meegekregen? Wat zijn je ervaringen? Hoe kijk je tegen geld aan? Dit bepaalt zoveel van hoe je met geld omgaat en hoe het stroomt of stagneert in je leven.

Jij en geld

Wil je een start maken om de verbinding tussen geld en je innerlijke wereld aan te kijken? Kom dan zondag 5 maart a.s. naar de workshop Geld en emotie!

In beweging blijven. Zacht.

2016 blog 300316

Rustig en voldaan ben ik weer terug van een rondje hardlopen.
Het was weer een reis. In een rondje van een klein half uurtje ben ik uiterlijk en innerlijk in beweging.
Met mijn lijf in beweging ga ik tegelijkertijd in een innerlijk proces.

Aarden

Ik ga rustig van start. Ademen, aarden, in mijn lijf komen. Ik voel.
Frustratie, boosheid, verdriet, dankbaarheid, blijheid, ….
Ik adem en maak contact met mijn omgeving.
Waar ik in de krochten van mijn gedachten bijna verzuip, voel ik me als ik me verbind met de aarde, de bomen, de vogels, weer één met alles om mij heen.

Dan voel ik dat ik wél op mijn plek ben. Dat ik er toe doe.

Ik wil graag van betekenis zijn. Ik kan niet anders dan vanuit mijn hart leven. Maar ik voel soms zoveel obstakels die ik me laat belemmeren.
Als ik merk dat gedachten mij overspoelen, die zorgen dat de worsteling in mij groter wordt, dan weet ik dat het tijd is om te gaan hardlopen.

Ruimte

Mijn lijf in beweging brengen geeft ruimte. In die ruimte hebben de gedachten steeds minder vat op mij. Ze zijn er nog wel, maar blijven niet meer aanhaken.
Zo ontstaat er ruimte voor een inzicht. Een lichtpuntje. Dankbaarheid voor wat er allemaal óók is. Aan fijne gevoelens en momenten in mijn leven.
Dan voel ik het vertrouwen in het universum en in mezelf weer groeien.

Stap voor stap

Dat gevoel laat ik in mij groeien. Met dat gevoel kan ik weer een stapje zetten. Dankbaar en bewust van de stap die ik zojuist heb gezet door mijn hardloopkleding aan te doen en de deur uit te gaan.

Just do it. Erdoorheen.
Zacht.
Soms gaat het om een sneller rondje, om het langer volhouden.
Dan weer gaat het om er gewoon uit te zijn, of ik nou heel hard loop, rustig loop of wandel.

Oordeelloos

Hardlopen is naast schrijven en mediteren een krachtige manier voor mij om te ontdekken. Mezelf te ervaren.
Om oordeelloos ruimte te scheppen.
Voor mij.

Hoe schep jij r u i m t e voor jezelf?
Kun je dat in zachtheid? Zonder oordelen?

Ik ben benieuwd naar jouw ervaringen!

Openheid is verwelkomen

Week 3 Download Owning my story

 

In mijn vorige blog moedigde ik je aan om je open te schrijven. Omdat open zijn, naar jezelf, lief is voor jou, omdat jij daarmee jouw waarheid ontdekt, van die waarheid bewust wordt en op basis daarvan keuzes voor jou kan maken.

Open zijn is een houding, een bereidheid. Om te onderzoeken.
Maar ja, je kunt nogal wat tegenkomen aan ongemakkelijke heftige gevoelens!

Het gedicht van Rumi, De herberg, laat zo mooi zien hoe je hiermee om kunt gaan.

De herberg

Dit mens zijn is een soort herberg,
elke ochtend weer een nieuw bezoek.

Een vreugde, een depressie, een benauwdheid.
Een flits van inzicht komt
als een onwelkome gast.

Verwelkom ze, ontvang ze allemaal gastvrij.
Zelfs als er een menigte verdriet binnenstormt,
die met geweld je hele huisraad kort en klein slaat.

Behandel toch elke gast met eerbied.
Misschien komt hij de boel ontruimen,
om plaats te maken voor extase.

De donkere gedachte, schaamte, het venijn.
Ontmoet ze bij de voordeur met een brede grijns
en vraag ze om erbij te komen zitten.

Wees blij met iedereen die langskomt.
De hemel heeft ze stuk voor stuk gestuurd,
om jou als raadgever te dienen.

– Rumi –

Veilig

Welke gasten komen er bij allemaal langs? Hoe benader je deze gasten?
Door in paniek om je heen te slaan, voelt de gast in jouw herberg zich niet veilig en geborgen.
Hoe fijn is het om welkom geheten te worden voor wie jij bent?

Open huis

In je schrijven geef je ruimte aan jezelf als je alle spinsels en gevoelens die door je heen razen of al ploppend achter elkaar naar boven komen, kunt vangen zoals ze op dat moment zijn. Voeten op de grond, adem diep in en uit en laat je pen het werk doen. Laat alles eruit stromen.

Om het visueel te maken, kun je de contouren van een huis tekenen op je papier, met eventueel er een slinger bij (“wees blij met iedereen die langskomt“), en met het gevoel van een open huis, in het huis schrijven. Als het huis vol is, stop je.
Je kunt ook verschillende kamers maken en per kamer een paar regels schrijven.

Jouw verhaal

Erken wat in jouw leeft. Dat vind ik mooi aan ‘Owning your story’. Dit ben jij, met al jouw ervaringen en gevoelens en gedachten daarover.
Ga voor jezelf staan. Neem verantwoordelijkheid.
En tijdens het runnen van je herberg of het verwelkomen van kijkers in je huis, blijf je voelen dat jij het waard bent om te zijn. Het begint allemaal bij jou!

Hoe doe jij dat?

Waar loop jij tegenaan in je schrijven? Met je emoties?
Kun je ze verwelkomen? Voel je weerstand? Ga je in discussie? Stop je ze in de kelderkast?

Ik verwelkom graag jouw ervaring!
Laat je een reactie achter? 
Met delen helpen we elkaar!

Schrijf en schrijf en ontdek! Schenk thee in voor jezelf, eet chocola, drink een wijntje. Maak een wandeling, rijd op je motor. En schrijf! En geef jezelf een dikke knuffel!

Openheid is liefde voor jezelf

 

heart verkleind heart verkleind heart verkleind

Ken je dat, dat je iemand iets wil zeggen, een collega, een vriend of vriendin of je geliefde, maar dat je je zo kwetsbaar voelt om het te zeggen?
Wat belet je open te zijn over jezelf en wat je ervaart naar een ander toe?

Openheid geeft beweging

Of het nu leuk is of niet, je open stellen brengt gevoelens omhoog. En dat kan heftig zijn. Maar jij bent je gevoelens niet. Wees ze gewaar. Laat ze door je heen stromen. Ervaar ze volledig en laat ze weer gaan.
Wat voel je in je lijf, en waar? Geef er geen betekenis aan!

Makkelijk gezegd ja. En toch werkt het zo. Dat weet jij ook. Zelf merk ik hoe dit weten met mijn hoofd in stapjes overgaat naar voelen en weten met mijn hart. Elke keer dat je oefent met de gevoelens die in jou in beweging komen, kom JIJ in beweging.

Liefde

Hoe kom jij in beweging? Kun jij jezelf werkelijk omarmen? Met al je eigenaardigheden, huilbuien, sleur, passiviteit, chaos, niet weten? Kun je jezelf juist in die momenten liefhebben?

Met liefde naar jezelf kijken en liefdevol met jezelf omgaan is de weg voor alles. Tja, alles, wat een statement. Ik geloof daarin. Inclusief een liefdevolle schop onder de kont! Jij bent het waard!

Bereidheid

Ben je bereid? Om jezelf te onderzoeken. Om je open te stellen. Om te delen.
Ik ben wel eens ‘te open’ geweest. Bleek dat mensen niets konden met mijn verhaal. Pijnlijk. Ik verwachtte door mijn openheid dat er een verbinding ontstond. Maar blijkbaar moet er eerst een verbinding zijn. Delen is een samenspel van openheid, vertrouwen, duidelijkheid, oprechtheid, eerlijkheid. En vooral voelen.

Je kunt open zijn zonder alles te vertellen. Of je heel open voelen en willen delen en toch de ‘juiste’ woorden niet kunnen vinden. Open zijn is een houding, een bereidheid om te delen.

Verantwoordelijkheid

Het is aan de ander hoe die reageert op jouw openheid. Het is mooi als diegene dat wat jij aangeeft, bij jou laat. Geef dat aan, het is jouw ervaring. Vraag de ander te luisteren zonder er iets mee te willen of te moeten. Openheid kan groeien in een sfeer zonder forceren en verwachtingen.
Je bent niet schuldig aan je gedachten en gevoelens! Neem wel verantwoordelijkheid voor je acties.

Schrijf je open!

Alles begint in jou. Alles wat je nodig hebt, is in jou aanwezig. Daarom is schrijven zo’n krachtig middel. Het lege papier voor je ontvangt je hersenspinsels met liefde.

Opdracht
Schrijf de volgende zinnen over en maak ze af. Zet voor elke zin een timer op 3 minuten. Blijf schrijven. Alles wat je schrijft is goed. Lees daarna de vier zinnen met aanvulling met aandacht hardop voor.

Openheid is voor mij…
Wat anderen niet weten….
Als ik heel eerlijk ben dan….
Om me open te stellen…

Opdracht
Vind je open zijn naar een bepaald persoon spannend? Schrijf eerst eens een brief. Alsof je het aan die persoon vertelt. Je zult zien dat je je gevoelens al schrijvende helderder krijgt. Neem je ruimte. Schrijf meer brieven als dat goed voelt. Je kunt een brief laten lezen, voorlezen, of in je eigen woorden een gesprek aangaan. Probeer het eens!

Lach ook om jezelf! Bekijk jezelf in het geheel. Speel met het schrijven. Leef!

Liefs,
Linda

Doe niet zo moeilijk. Over begrijpen.

2015 Blog 2

Ik heb afgelopen weekend eindelijk gevoeld dat nooit iedereen me gaat begrijpen.
En dat dat ok is.
Zucht.
Ja fijn he.

Ik ga ervan uit dat ik er nog wel een paar keer op getest word hoor, maar ik voel de verschuiving in mij. Dat ontstaat dus ineens. Dat kun je niet bewust besluiten en dat t er dan is. Je kunt wel bewust besluiten dat je ermee aan de slag gaat. Dat je er klaar mee bent. En dan krijg je testjes. En afgelopen weekend ben ik glansrijk geslaagd.
Zo voelt t.
Rustig.
Heerlijk zeg.

Hoe dat dan kwam?
Ik was met iemand in gesprek en diegene zei: “ik las je blog en dacht: joh, doe niet zo moeilijk. Zonder oordeel he.”
Eh….dat was wel een oordeel…
Op dat moment gingen er meerdere gedachten en gevoelens door mijn hoofd: makkelijk gezegd, wat weet jij ervan, je hebt geen idee wat je zegt, ja kon ik dat maar, …
Het raakte pijn, van mijn ‘moeilijke gedoe’ en dat anderen dat dus ook zo kunnen zien, mijn pijn dat ik nog ‘niet zover’ ben in het zonder belemmeringen doen wat ik graag wil.
En toch kon ik het ook ontvangen en de ander zien, de goede bedoeling.

Thuis, na het gesprek, voelde ik nog wat boosheid erover. Maar waar was ik boos op, of op wie? De boosheid was de pijn van het niet begrepen worden en de frustratie dat ik niet kan uitleggen wat ik voel en hoe dat werkt. En door dat te beseffen, viel de lading eraf. Ik hoef het  ook niet uit te leggen. Een ander hoeft mij niet te begrijpen.

Ik begrijp ook niet iedereen. Ik doe wel mijn best om een ander te begrijpen. Waarom doe jij wat je doet? Zo ontzettend boeiend!
Ik wil altijd kijken vanuit liefde! Natuurlijk reageer ik ook primair en is dat niet altijd liefdevol.
Bij het inleven in de ander ga ik soms over mijn eigen grenzen.
Het is vallen en opstaan en gelukkig kan ik steeds sneller opstaan.

Ik ben hoogsensitief. Ik zie, voel, hoor, ruik veel, scherp. Leg snel verbanden, veel verbanden, betrek er veel bij. En ja, soms is dat heel veel. En vindt een ander dat moeilijk en ingewikkeld.
Het is een gave. Zeggen ze. Ok, dat zie ik nu ook in. Nu nog meer voelen en oefenen deze gave wat effectiever in te zetten. En de magie laten werken!

Ik wil weten HOE mensen het leven leven en hoe ze omgaan met donkere momenten. Hoe JIJ dus omgaat met de donkere kanten van jezelf waar je mee geconfronteerd wordt.
En dat word je! Op je werk, in je gezin, op het schoolplein, in de supermarkt, ….
Een mooi voorbeeld vind ik aan de zijlijn van een sportveld op zaterdag. Ouders kunnen zich nogal opwinden over hoe het op het veld gaat, het spel van de kinderen, de rol van de coach en de scheidsrechter, het roept nogal wat op. Heel interessant. Ik merk t zelf ook! In essentie ben ik meer voor coöperatief spel, maar ik word wel fel als er slecht gefloten wordt, als de jongens hun koppie laten hangen, hun best niet doen, ik voel spanning en frustratie als ze gaan verliezen. Ja, ook omdat ik hooggevoelig ben, komt alles harder aan. Met een televisieserie kan ik me ook opwinden als er iemand onterecht behandeld wordt, kan ik slecht naar kijken, voel het in mijn hele lijf.
Langs de lijn ben ik dan bewust aan het ademen. Waarom je druk maken? Ik zag laatst een treffende foto op Facebook van een bord langs de lijn met de tekst: ‘het is maar een spelletje, de scheidsrechter is ook maar een mens en het is geen champions league’.
Dus.

We nemen het leven vaak zo serieus. Terwijl het een groot veld vol mogelijkheden is, om uit te proberen, te spelen!
Lichter leven past bij mij. Ook al blijft het op vele vlakken ook oefenen voor mij. Het leven is ook een oefenveld toch?

Ik, die het leven soms zo zwaar heeft gezien, kan juist zeggen en laten zien: lichter leven is zo fijn!

Met aandacht. Met liefde.
We zijn allemaal verbonden en beïnvloeden elkaar. Dat legt geen druk op toch? Haha!

Ik ben weer een stukje lichter doordat ik accepteer dat anderen mij niet begrijpen. Wat voor mij grenst aan accepteren wat mensen van mij denken en vinden.
Grenst ja.
Dat accepteer ik nog niet. Nog. Niet.
Kom maar op met die testsituaties!

Vind jij het belangrijk dat mensen je begrijpen? En hoe ga je daar mee om?

Ups en downs. Het leven. Liefde.

2015 Blog 1

“Als ik een psychiater was, dan had ik gezegd dat je een bipolaire stoornis hebt. Maar, dat ben ik niet…”
En verder weet ik niet eens meer precies wat ze zei. Natuurlijk ging ik tegen haar advies in wél googelen op bipolaire stoornis. Waarom zegt ze dat anders? Wat heb ik toch?!

Dat was alweer zo’n zes jaar geleden. Ik weet dat ik geen bipolaire stoornis heb, maar in depressieve dagen komen de woorden toch weer bovendrijven. De impact van woorden. Van een therapeute. Laat dit alleen al een voorbeeld zijn van de zorgvuldigheid waarmee we woorden kunnen kiezen, als we bewust zijn. Tja, misschien wilde ze me shockeren. Ik weet het nog steeds niet.

Hoog – laag. Up – down. Ik ken ze goed. Als kind niet zozeer. Toen was ik vooral op mijn hoede en alert en deed ik wat er van mij verwacht werd. Zodat er geen gedoe ontstond. Door mij.
Wel was ik vaak misselijk, moe en had ik veel hoofdpijn.

Later zijn die buien ontstaan. Van super blij, tot de zin van mijn bestaan niet meer voelen. En daarnaast ook weten dat het maar gedachten zijn, dat het overgaat, dat ik het kan beïnvloeden en tegelijkertijd dit alles niet kunnen. Wat leidt tot nog meer gevoelens van mislukking, schaamte, somberheid. En aan wie laat je dat zien… Aan wie behalve aan mijn altijd ondersteunende echtgenoot…

Hooggevoeligheid. Hoog sensitief. Ik vond het maar wat. Die stempel hoefde ik niet. Alsof ik dan meer bijzonder dan een ander zou zijn. Nee joh.
Het bleef op mijn pad komen. Redelijke herkenning in testjes, en in het boek van Elaine Aron. Later nog meer herkenning in het boek Leven met hooggevoeligheid. Van opgave naar gave – van Susan Marletta Hart. En toch, het verdween weer naar de achtergrond.

Niemand begrijpt mij. Zo heb ik dat lang gevoeld. Vooral niet hoe ik me voel. En ook de therapeute niet. Zo voelde het in ieder geval niet. Ze sprak maar over ‘tevreden’ zijn. Ieuw, dat wilde ik niet! Ik hield wel van de ups! Die waren geweldig! Dan verzette ik bergen! Het ging mij om het omgaan met de eenzame lage lege momenten. Ik wilde niet in een constante lijn van tevredenheid leven! Ik bén diegene met die gekke whaaaa uitspattingen! :-)
Begrijp me goed. Tevredenheid is een prachtig uitganspunt. Voor mij voelt dankbaar passender. En op dat moment kwam het totaal niet overeen met mijn behoefte.

Afgelopen week heb ik meerdere vragen over mij en mijn leven beantwoord op papier. Ik merkte dat het nog steeds heel emotie afhankelijk was wat voor antwoord eruit kwam. Anthony Robbins had het tijdens zijn seminar jaren geleden al over een ‘peak state’.  Dat schiet me nu te binnen en wow wat een eye opener! Dat nu het kwartje valt…
Gisteren heb ik tijdens het Schrijfcafé in Alphen aan de hand van het kaartje ‘Gelofte’ een gelofte gedaan aan mezelf dat als ik voel dat ik gedachten heb die me naar beneden halen, ik stop, een moment neem, om weer bij mijn pure liefdevolle krachtige zelf te komen.
Peak state!
Alles valt samen!
<3

Voordat ik dit schreef, heb ik een 100 vragen HSP test gedaan. Wat een herkenning! Ik kan nu zeggen dat ik accepteer dat ik heel gevoelig ben. En dat ik kan zien dat het een gave is. Een talent dat ik heb meegekregen. Ik ben me er al langer bewust van en hou er rekening mee, maar vandaag voelt als een moment van yes, dit hoort bij mij, ik ga het op een positieve manier inzetten!

De ‘lows’, tja, niet zo gek als je heel gevoelig bent! Ik weet soms niet eens waarvan ik me niet lekker voel, maar dat kan dus!

Niets bipolaire stoornis.
Linda!
Met haar sprankelende ups!
En haar gevoeligheid die haar soms overvoert.

Ik heb nooit iets meer interessant gevonden dan mensen en hun gedrag. Ik heb heel veel gelezen, gevoeld dat ik faalde omdat ik het toch allemaal wist, maar blijkbaar nog niet kon. Ik heb heel veel workshops gevolgd, elke keer omdat dát toch dat ene zetje zou geven. Nou, het leven blijft leren. En je bent ‘er’ nooit.
Je bent al. In volle glorie. Liefde.

“Leef met een open hart, zelfs als het pijn doet.”

– Ivo Valkenburg –

Daar is het leven in mijn ogen voor bedoeld: met een open hart leven. Ik wil je inspireren dat te doen en wil mijn ervaringen graag met je delen. Omdat ik weet dat veel meer mensen dan ik alleen soms worstelen met het bestaan hier op aarde. En omdat het zo fijn is herkenning te ervaren. Wat kan leiden tot acceptatie, een moment van dankbaarheid, een stap zetten richting je droom, ….
In de schrijfworkshops die ik geef, ben ik dat allemaal tegen gekomen. Delen is echt helen en in beweging zetten!

Ik geloof dat we allemaal verbonden zijn en dat alles wat je doet telt. Ja, elke glimlach. :-)
Laat jezelf zien. Laat je kwetsbaarheid zien. Het maakt je alleen maar mooier!
Je hart weet t allemaal. Luister dan! En straal die wereld in!
Op jouw manier natuurlijk.

Ik geloof dat mijn oprechte weg inspireert en in beweging zet naar meer liefde in de wereld.
En dat geldt ook voor jou!

Let love rule!

Liefs,
Linda

PS
De therapeute heeft me in aanraking gebracht met het creatief schrijven, wat mij enorm heeft geholpen en wat ik nu zo graag deel met anderen. Waar ik mijn werk van heb gemaakt! Daar ben ik heel dankbaar voor.

Filmtip
Voor degenen die ‘m nog niet kennen: The Power of the Heart.

Meer en minder. Zelfliefde.

Kusje van mij

“Hoe meer je van jezelf laat zien, hoe meer er is om van je te houden.”

Een kaartje met deze tekst trok ik aan het einde van een meditatie avond bij iemand thuis, vlak voor dat ik naar een workshop week “Wie ben je echt” ging. Alweer ruim 11 jaar geleden.
Wat een  mooie ingang om vanuit die houding die week in te gaan. Om te ontdekken: wie ben ik nou echt?

Raak

Met het gevoel van vertrouwen en kracht, dat als ik zou laten zien wie ik echt ben, en er daardoor meer is om van mij te houden, ging ik die week in. Een week met enorme impact. Ik vind het zo’n rake tekst dat ik het kaartje in mijn portemonnee bewaar (die ik nu in huis kwijt ben #oeps) en dat de tekst op de homepage van mijn website staat.

Stralen

Het is zó waar. Verschuil jezelf niet, want je doet jezelf tekort. Natuurlijk is  fijn en veilig om weg te kruipen of ons op de achtergrond te houden, dat hebben we soms nodig. Maar we zijn hier toch echt om te stralen! Om te laten zien welke krachten en gaven we hebben op welk vlak dan ook. Dán komt jouw ware stralende ik naar boven en kunnen mensen niet anders dan van je houden.

Koers

Als je je ‘kop’ boven het maaiveld uitsteekt, ben je ook eerder zichtbaar. Dus vatbaar voor kritiek en oordelen. Dat is ok. Volg wat JIJ te doen hebt, laat je niet afleiden. Je kunt ook eerder op een voetstuk geplaatst worden, grote complimenten ontvangen. Laat beiden je niet van je koers af gaan!

Zelfliefde

Wellicht is ‘t juist meer bedoeld voor jezelf. Hoe meer je laat zien, hoe meer er voor jezelf is om van te houden, van jezelf. Meer jij, waardoor je nog meer liefde voor jezelf voelt, en vertrouwen, en nog meer durft te luisteren en te handelen naar wat je hart je ingeeft. Hoe meer je van jezelf laat zien, hoe meer je van jezelf houdt, hoe minder het doet wat anderen van je vinden.

Wie ik ben?

En wie ik nou echt ben? Na die week was het een grote chaos in mij. Het was een aanzet naar een lange weg vol ontdekkingen, inzichten, keuzes, bewustwording. Gelukkig voelt dat stabiel nu. De ontdekkingen gaan wel door. Gelukkig!

“Hoe meer je van jezelf laat zien, hoe meer er is om van je te houden.”

Ik durf mezelf steeds meer te laten zien, ontdek stapje voor stapje dat er nóg meer is om te laten zien en het geeft me vertrouwen. En meer zelfliefde. En meer zelfliefde geeft weer meer vertrouwen om mezelf te laten zien. De cirkel is rond. Ik straal!

Schrijf je mee, voor de Liefde?!

Om liefde in al het grote wat het omvat, romantische liefde, liefde voor jezelf, je naaste, de natuur, aandacht te geven en te laten groeien, door zelf te schrijven en te delen, heb ik de Schrijfreis 27 dagen vol Liefde gemaakt. Start: woensdag 18 februari!

Kus van mij!