In beweging blijven. Zacht.

2016 blog 300316

Rustig en voldaan ben ik weer terug van een rondje hardlopen.
Het was weer een reis. In een rondje van een klein half uurtje ben ik uiterlijk en innerlijk in beweging.
Met mijn lijf in beweging ga ik tegelijkertijd in een innerlijk proces.

Aarden

Ik ga rustig van start. Ademen, aarden, in mijn lijf komen. Ik voel.
Frustratie, boosheid, verdriet, dankbaarheid, blijheid, ….
Ik adem en maak contact met mijn omgeving.
Waar ik in de krochten van mijn gedachten bijna verzuip, voel ik me als ik me verbind met de aarde, de bomen, de vogels, weer één met alles om mij heen.

Dan voel ik dat ik wél op mijn plek ben. Dat ik er toe doe.

Ik wil graag van betekenis zijn. Ik kan niet anders dan vanuit mijn hart leven. Maar ik voel soms zoveel obstakels die ik me laat belemmeren.
Als ik merk dat gedachten mij overspoelen, die zorgen dat de worsteling in mij groter wordt, dan weet ik dat het tijd is om te gaan hardlopen.

Ruimte

Mijn lijf in beweging brengen geeft ruimte. In die ruimte hebben de gedachten steeds minder vat op mij. Ze zijn er nog wel, maar blijven niet meer aanhaken.
Zo ontstaat er ruimte voor een inzicht. Een lichtpuntje. Dankbaarheid voor wat er allemaal óók is. Aan fijne gevoelens en momenten in mijn leven.
Dan voel ik het vertrouwen in het universum en in mezelf weer groeien.

Stap voor stap

Dat gevoel laat ik in mij groeien. Met dat gevoel kan ik weer een stapje zetten. Dankbaar en bewust van de stap die ik zojuist heb gezet door mijn hardloopkleding aan te doen en de deur uit te gaan.

Just do it. Erdoorheen.
Zacht.
Soms gaat het om een sneller rondje, om het langer volhouden.
Dan weer gaat het om er gewoon uit te zijn, of ik nou heel hard loop, rustig loop of wandel.

Oordeelloos

Hardlopen is naast schrijven en mediteren een krachtige manier voor mij om te ontdekken. Mezelf te ervaren.
Om oordeelloos ruimte te scheppen.
Voor mij.

Hoe schep jij r u i m t e voor jezelf?
Kun je dat in zachtheid? Zonder oordelen?

Ik ben benieuwd naar jouw ervaringen!

Openheid is verwelkomen

Week 3 Download Owning my story

 

In mijn vorige blog moedigde ik je aan om je open te schrijven. Omdat open zijn, naar jezelf, lief is voor jou, omdat jij daarmee jouw waarheid ontdekt, van die waarheid bewust wordt en op basis daarvan keuzes voor jou kan maken.

Open zijn is een houding, een bereidheid. Om te onderzoeken.
Maar ja, je kunt nogal wat tegenkomen aan ongemakkelijke heftige gevoelens!

Het gedicht van Rumi, De herberg, laat zo mooi zien hoe je hiermee om kunt gaan.

De herberg

Dit mens zijn is een soort herberg,
elke ochtend weer een nieuw bezoek.

Een vreugde, een depressie, een benauwdheid.
Een flits van inzicht komt
als een onwelkome gast.

Verwelkom ze, ontvang ze allemaal gastvrij.
Zelfs als er een menigte verdriet binnenstormt,
die met geweld je hele huisraad kort en klein slaat.

Behandel toch elke gast met eerbied.
Misschien komt hij de boel ontruimen,
om plaats te maken voor extase.

De donkere gedachte, schaamte, het venijn.
Ontmoet ze bij de voordeur met een brede grijns
en vraag ze om erbij te komen zitten.

Wees blij met iedereen die langskomt.
De hemel heeft ze stuk voor stuk gestuurd,
om jou als raadgever te dienen.

– Rumi –

Veilig

Welke gasten komen er bij allemaal langs? Hoe benader je deze gasten?
Door in paniek om je heen te slaan, voelt de gast in jouw herberg zich niet veilig en geborgen.
Hoe fijn is het om welkom geheten te worden voor wie jij bent?

Open huis

In je schrijven geef je ruimte aan jezelf als je alle spinsels en gevoelens die door je heen razen of al ploppend achter elkaar naar boven komen, kunt vangen zoals ze op dat moment zijn. Voeten op de grond, adem diep in en uit en laat je pen het werk doen. Laat alles eruit stromen.

Om het visueel te maken, kun je de contouren van een huis tekenen op je papier, met eventueel er een slinger bij (“wees blij met iedereen die langskomt“), en met het gevoel van een open huis, in het huis schrijven. Als het huis vol is, stop je.
Je kunt ook verschillende kamers maken en per kamer een paar regels schrijven.

Jouw verhaal

Erken wat in jouw leeft. Dat vind ik mooi aan ‘Owning your story’. Dit ben jij, met al jouw ervaringen en gevoelens en gedachten daarover.
Ga voor jezelf staan. Neem verantwoordelijkheid.
En tijdens het runnen van je herberg of het verwelkomen van kijkers in je huis, blijf je voelen dat jij het waard bent om te zijn. Het begint allemaal bij jou!

Hoe doe jij dat?

Waar loop jij tegenaan in je schrijven? Met je emoties?
Kun je ze verwelkomen? Voel je weerstand? Ga je in discussie? Stop je ze in de kelderkast?

Ik verwelkom graag jouw ervaring!
Laat je een reactie achter? 
Met delen helpen we elkaar!

Schrijf en schrijf en ontdek! Schenk thee in voor jezelf, eet chocola, drink een wijntje. Maak een wandeling, rijd op je motor. En schrijf! En geef jezelf een dikke knuffel!

Openheid is liefde voor jezelf

 

heart verkleind heart verkleind heart verkleind

Ken je dat, dat je iemand iets wil zeggen, een collega, een vriend of vriendin of je geliefde, maar dat je je zo kwetsbaar voelt om het te zeggen?
Wat belet je open te zijn over jezelf en wat je ervaart naar een ander toe?

Openheid geeft beweging

Of het nu leuk is of niet, je open stellen brengt gevoelens omhoog. En dat kan heftig zijn. Maar jij bent je gevoelens niet. Wees ze gewaar. Laat ze door je heen stromen. Ervaar ze volledig en laat ze weer gaan.
Wat voel je in je lijf, en waar? Geef er geen betekenis aan!

Makkelijk gezegd ja. En toch werkt het zo. Dat weet jij ook. Zelf merk ik hoe dit weten met mijn hoofd in stapjes overgaat naar voelen en weten met mijn hart. Elke keer dat je oefent met de gevoelens die in jou in beweging komen, kom JIJ in beweging.

Liefde

Hoe kom jij in beweging? Kun jij jezelf werkelijk omarmen? Met al je eigenaardigheden, huilbuien, sleur, passiviteit, chaos, niet weten? Kun je jezelf juist in die momenten liefhebben?

Met liefde naar jezelf kijken en liefdevol met jezelf omgaan is de weg voor alles. Tja, alles, wat een statement. Ik geloof daarin. Inclusief een liefdevolle schop onder de kont! Jij bent het waard!

Bereidheid

Ben je bereid? Om jezelf te onderzoeken. Om je open te stellen. Om te delen.
Ik ben wel eens ‘te open’ geweest. Bleek dat mensen niets konden met mijn verhaal. Pijnlijk. Ik verwachtte door mijn openheid dat er een verbinding ontstond. Maar blijkbaar moet er eerst een verbinding zijn. Delen is een samenspel van openheid, vertrouwen, duidelijkheid, oprechtheid, eerlijkheid. En vooral voelen.

Je kunt open zijn zonder alles te vertellen. Of je heel open voelen en willen delen en toch de ‘juiste’ woorden niet kunnen vinden. Open zijn is een houding, een bereidheid om te delen.

Verantwoordelijkheid

Het is aan de ander hoe die reageert op jouw openheid. Het is mooi als diegene dat wat jij aangeeft, bij jou laat. Geef dat aan, het is jouw ervaring. Vraag de ander te luisteren zonder er iets mee te willen of te moeten. Openheid kan groeien in een sfeer zonder forceren en verwachtingen.
Je bent niet schuldig aan je gedachten en gevoelens! Neem wel verantwoordelijkheid voor je acties.

Schrijf je open!

Alles begint in jou. Alles wat je nodig hebt, is in jou aanwezig. Daarom is schrijven zo’n krachtig middel. Het lege papier voor je ontvangt je hersenspinsels met liefde.

Opdracht
Schrijf de volgende zinnen over en maak ze af. Zet voor elke zin een timer op 3 minuten. Blijf schrijven. Alles wat je schrijft is goed. Lees daarna de vier zinnen met aanvulling met aandacht hardop voor.

Openheid is voor mij…
Wat anderen niet weten….
Als ik heel eerlijk ben dan….
Om me open te stellen…

Opdracht
Vind je open zijn naar een bepaald persoon spannend? Schrijf eerst eens een brief. Alsof je het aan die persoon vertelt. Je zult zien dat je je gevoelens al schrijvende helderder krijgt. Neem je ruimte. Schrijf meer brieven als dat goed voelt. Je kunt een brief laten lezen, voorlezen, of in je eigen woorden een gesprek aangaan. Probeer het eens!

Lach ook om jezelf! Bekijk jezelf in het geheel. Speel met het schrijven. Leef!

Liefs,
Linda

Doe niet zo moeilijk. Over begrijpen.

2015 Blog 2

Ik heb afgelopen weekend eindelijk gevoeld dat nooit iedereen me gaat begrijpen.
En dat dat ok is.
Zucht.
Ja fijn he.

Ik ga ervan uit dat ik er nog wel een paar keer op getest word hoor, maar ik voel de verschuiving in mij. Dat ontstaat dus ineens. Dat kun je niet bewust besluiten en dat t er dan is. Je kunt wel bewust besluiten dat je ermee aan de slag gaat. Dat je er klaar mee bent. En dan krijg je testjes. En afgelopen weekend ben ik glansrijk geslaagd.
Zo voelt t.
Rustig.
Heerlijk zeg.

Hoe dat dan kwam?
Ik was met iemand in gesprek en diegene zei: “ik las je blog en dacht: joh, doe niet zo moeilijk. Zonder oordeel he.”
Eh….dat was wel een oordeel…
Op dat moment gingen er meerdere gedachten en gevoelens door mijn hoofd: makkelijk gezegd, wat weet jij ervan, je hebt geen idee wat je zegt, ja kon ik dat maar, …
Het raakte pijn, van mijn ‘moeilijke gedoe’ en dat anderen dat dus ook zo kunnen zien, mijn pijn dat ik nog ‘niet zover’ ben in het zonder belemmeringen doen wat ik graag wil.
En toch kon ik het ook ontvangen en de ander zien, de goede bedoeling.

Thuis, na het gesprek, voelde ik nog wat boosheid erover. Maar waar was ik boos op, of op wie? De boosheid was de pijn van het niet begrepen worden en de frustratie dat ik niet kan uitleggen wat ik voel en hoe dat werkt. En door dat te beseffen, viel de lading eraf. Ik hoef het  ook niet uit te leggen. Een ander hoeft mij niet te begrijpen.

Ik begrijp ook niet iedereen. Ik doe wel mijn best om een ander te begrijpen. Waarom doe jij wat je doet? Zo ontzettend boeiend!
Ik wil altijd kijken vanuit liefde! Natuurlijk reageer ik ook primair en is dat niet altijd liefdevol.
Bij het inleven in de ander ga ik soms over mijn eigen grenzen.
Het is vallen en opstaan en gelukkig kan ik steeds sneller opstaan.

Ik ben hoogsensitief. Ik zie, voel, hoor, ruik veel, scherp. Leg snel verbanden, veel verbanden, betrek er veel bij. En ja, soms is dat heel veel. En vindt een ander dat moeilijk en ingewikkeld.
Het is een gave. Zeggen ze. Ok, dat zie ik nu ook in. Nu nog meer voelen en oefenen deze gave wat effectiever in te zetten. En de magie laten werken!

Ik wil weten HOE mensen het leven leven en hoe ze omgaan met donkere momenten. Hoe JIJ dus omgaat met de donkere kanten van jezelf waar je mee geconfronteerd wordt.
En dat word je! Op je werk, in je gezin, op het schoolplein, in de supermarkt, ….
Een mooi voorbeeld vind ik aan de zijlijn van een sportveld op zaterdag. Ouders kunnen zich nogal opwinden over hoe het op het veld gaat, het spel van de kinderen, de rol van de coach en de scheidsrechter, het roept nogal wat op. Heel interessant. Ik merk t zelf ook! In essentie ben ik meer voor coöperatief spel, maar ik word wel fel als er slecht gefloten wordt, als de jongens hun koppie laten hangen, hun best niet doen, ik voel spanning en frustratie als ze gaan verliezen. Ja, ook omdat ik hooggevoelig ben, komt alles harder aan. Met een televisieserie kan ik me ook opwinden als er iemand onterecht behandeld wordt, kan ik slecht naar kijken, voel het in mijn hele lijf.
Langs de lijn ben ik dan bewust aan het ademen. Waarom je druk maken? Ik zag laatst een treffende foto op Facebook van een bord langs de lijn met de tekst: ‘het is maar een spelletje, de scheidsrechter is ook maar een mens en het is geen champions league’.
Dus.

We nemen het leven vaak zo serieus. Terwijl het een groot veld vol mogelijkheden is, om uit te proberen, te spelen!
Lichter leven past bij mij. Ook al blijft het op vele vlakken ook oefenen voor mij. Het leven is ook een oefenveld toch?

Ik, die het leven soms zo zwaar heeft gezien, kan juist zeggen en laten zien: lichter leven is zo fijn!

Met aandacht. Met liefde.
We zijn allemaal verbonden en beïnvloeden elkaar. Dat legt geen druk op toch? Haha!

Ik ben weer een stukje lichter doordat ik accepteer dat anderen mij niet begrijpen. Wat voor mij grenst aan accepteren wat mensen van mij denken en vinden.
Grenst ja.
Dat accepteer ik nog niet. Nog. Niet.
Kom maar op met die testsituaties!

Vind jij het belangrijk dat mensen je begrijpen? En hoe ga je daar mee om?

Ups en downs. Het leven. Liefde.

2015 Blog 1

“Als ik een psychiater was, dan had ik gezegd dat je een bipolaire stoornis hebt. Maar, dat ben ik niet…”
En verder weet ik niet eens meer precies wat ze zei. Natuurlijk ging ik tegen haar advies in wél googelen op bipolaire stoornis. Waarom zegt ze dat anders? Wat heb ik toch?!

Dat was alweer zo’n zes jaar geleden. Ik weet dat ik geen bipolaire stoornis heb, maar in depressieve dagen komen de woorden toch weer bovendrijven. De impact van woorden. Van een therapeute. Laat dit alleen al een voorbeeld zijn van de zorgvuldigheid waarmee we woorden kunnen kiezen, als we bewust zijn. Tja, misschien wilde ze me shockeren. Ik weet het nog steeds niet.

Hoog – laag. Up – down. Ik ken ze goed. Als kind niet zozeer. Toen was ik vooral op mijn hoede en alert en deed ik wat er van mij verwacht werd. Zodat er geen gedoe ontstond. Door mij.
Wel was ik vaak misselijk, moe en had ik veel hoofdpijn.

Later zijn die buien ontstaan. Van super blij, tot de zin van mijn bestaan niet meer voelen. En daarnaast ook weten dat het maar gedachten zijn, dat het overgaat, dat ik het kan beïnvloeden en tegelijkertijd dit alles niet kunnen. Wat leidt tot nog meer gevoelens van mislukking, schaamte, somberheid. En aan wie laat je dat zien… Aan wie behalve aan mijn altijd ondersteunende echtgenoot…

Hooggevoeligheid. Hoog sensitief. Ik vond het maar wat. Die stempel hoefde ik niet. Alsof ik dan meer bijzonder dan een ander zou zijn. Nee joh.
Het bleef op mijn pad komen. Redelijke herkenning in testjes, en in het boek van Elaine Aron. Later nog meer herkenning in het boek Leven met hooggevoeligheid. Van opgave naar gave – van Susan Marletta Hart. En toch, het verdween weer naar de achtergrond.

Niemand begrijpt mij. Zo heb ik dat lang gevoeld. Vooral niet hoe ik me voel. En ook de therapeute niet. Zo voelde het in ieder geval niet. Ze sprak maar over ‘tevreden’ zijn. Ieuw, dat wilde ik niet! Ik hield wel van de ups! Die waren geweldig! Dan verzette ik bergen! Het ging mij om het omgaan met de eenzame lage lege momenten. Ik wilde niet in een constante lijn van tevredenheid leven! Ik bén diegene met die gekke whaaaa uitspattingen! :-)
Begrijp me goed. Tevredenheid is een prachtig uitganspunt. Voor mij voelt dankbaar passender. En op dat moment kwam het totaal niet overeen met mijn behoefte.

Afgelopen week heb ik meerdere vragen over mij en mijn leven beantwoord op papier. Ik merkte dat het nog steeds heel emotie afhankelijk was wat voor antwoord eruit kwam. Anthony Robbins had het tijdens zijn seminar jaren geleden al over een ‘peak state’.  Dat schiet me nu te binnen en wow wat een eye opener! Dat nu het kwartje valt…
Gisteren heb ik tijdens het Schrijfcafé in Alphen aan de hand van het kaartje ‘Gelofte’ een gelofte gedaan aan mezelf dat als ik voel dat ik gedachten heb die me naar beneden halen, ik stop, een moment neem, om weer bij mijn pure liefdevolle krachtige zelf te komen.
Peak state!
Alles valt samen!
<3

Voordat ik dit schreef, heb ik een 100 vragen HSP test gedaan. Wat een herkenning! Ik kan nu zeggen dat ik accepteer dat ik heel gevoelig ben. En dat ik kan zien dat het een gave is. Een talent dat ik heb meegekregen. Ik ben me er al langer bewust van en hou er rekening mee, maar vandaag voelt als een moment van yes, dit hoort bij mij, ik ga het op een positieve manier inzetten!

De ‘lows’, tja, niet zo gek als je heel gevoelig bent! Ik weet soms niet eens waarvan ik me niet lekker voel, maar dat kan dus!

Niets bipolaire stoornis.
Linda!
Met haar sprankelende ups!
En haar gevoeligheid die haar soms overvoert.

Ik heb nooit iets meer interessant gevonden dan mensen en hun gedrag. Ik heb heel veel gelezen, gevoeld dat ik faalde omdat ik het toch allemaal wist, maar blijkbaar nog niet kon. Ik heb heel veel workshops gevolgd, elke keer omdat dát toch dat ene zetje zou geven. Nou, het leven blijft leren. En je bent ‘er’ nooit.
Je bent al. In volle glorie. Liefde.

“Leef met een open hart, zelfs als het pijn doet.”

– Ivo Valkenburg –

Daar is het leven in mijn ogen voor bedoeld: met een open hart leven. Ik wil je inspireren dat te doen en wil mijn ervaringen graag met je delen. Omdat ik weet dat veel meer mensen dan ik alleen soms worstelen met het bestaan hier op aarde. En omdat het zo fijn is herkenning te ervaren. Wat kan leiden tot acceptatie, een moment van dankbaarheid, een stap zetten richting je droom, ….
In de schrijfworkshops die ik geef, ben ik dat allemaal tegen gekomen. Delen is echt helen en in beweging zetten!

Ik geloof dat we allemaal verbonden zijn en dat alles wat je doet telt. Ja, elke glimlach. :-)
Laat jezelf zien. Laat je kwetsbaarheid zien. Het maakt je alleen maar mooier!
Je hart weet t allemaal. Luister dan! En straal die wereld in!
Op jouw manier natuurlijk.

Ik geloof dat mijn oprechte weg inspireert en in beweging zet naar meer liefde in de wereld.
En dat geldt ook voor jou!

Let love rule!

Liefs,
Linda

PS
De therapeute heeft me in aanraking gebracht met het creatief schrijven, wat mij enorm heeft geholpen en wat ik nu zo graag deel met anderen. Waar ik mijn werk van heb gemaakt! Daar ben ik heel dankbaar voor.

Filmtip
Voor degenen die ‘m nog niet kennen: The Power of the Heart.

Meer en minder. Zelfliefde.

Kusje van mij

“Hoe meer je van jezelf laat zien, hoe meer er is om van je te houden.”

Een kaartje met deze tekst trok ik aan het einde van een meditatie avond bij iemand thuis, vlak voor dat ik naar een workshop week “Wie ben je echt” ging. Alweer ruim 11 jaar geleden.
Wat een  mooie ingang om vanuit die houding die week in te gaan. Om te ontdekken: wie ben ik nou echt?

Raak

Met het gevoel van vertrouwen en kracht, dat als ik zou laten zien wie ik echt ben, en er daardoor meer is om van mij te houden, ging ik die week in. Een week met enorme impact. Ik vind het zo’n rake tekst dat ik het kaartje in mijn portemonnee bewaar (die ik nu in huis kwijt ben #oeps) en dat de tekst op de homepage van mijn website staat.

Stralen

Het is zó waar. Verschuil jezelf niet, want je doet jezelf tekort. Natuurlijk is  fijn en veilig om weg te kruipen of ons op de achtergrond te houden, dat hebben we soms nodig. Maar we zijn hier toch echt om te stralen! Om te laten zien welke krachten en gaven we hebben op welk vlak dan ook. Dán komt jouw ware stralende ik naar boven en kunnen mensen niet anders dan van je houden.

Koers

Als je je ‘kop’ boven het maaiveld uitsteekt, ben je ook eerder zichtbaar. Dus vatbaar voor kritiek en oordelen. Dat is ok. Volg wat JIJ te doen hebt, laat je niet afleiden. Je kunt ook eerder op een voetstuk geplaatst worden, grote complimenten ontvangen. Laat beiden je niet van je koers af gaan!

Zelfliefde

Wellicht is ‘t juist meer bedoeld voor jezelf. Hoe meer je laat zien, hoe meer er voor jezelf is om van te houden, van jezelf. Meer jij, waardoor je nog meer liefde voor jezelf voelt, en vertrouwen, en nog meer durft te luisteren en te handelen naar wat je hart je ingeeft. Hoe meer je van jezelf laat zien, hoe meer je van jezelf houdt, hoe minder het doet wat anderen van je vinden.

Wie ik ben?

En wie ik nou echt ben? Na die week was het een grote chaos in mij. Het was een aanzet naar een lange weg vol ontdekkingen, inzichten, keuzes, bewustwording. Gelukkig voelt dat stabiel nu. De ontdekkingen gaan wel door. Gelukkig!

“Hoe meer je van jezelf laat zien, hoe meer er is om van je te houden.”

Ik durf mezelf steeds meer te laten zien, ontdek stapje voor stapje dat er nóg meer is om te laten zien en het geeft me vertrouwen. En meer zelfliefde. En meer zelfliefde geeft weer meer vertrouwen om mezelf te laten zien. De cirkel is rond. Ik straal!

Schrijf je mee, voor de Liefde?!

Om liefde in al het grote wat het omvat, romantische liefde, liefde voor jezelf, je naaste, de natuur, aandacht te geven en te laten groeien, door zelf te schrijven en te delen, heb ik de Schrijfreis 27 dagen vol Liefde gemaakt. Start: woensdag 18 februari!

Kus van mij!

Zoals een moeder haar kind troost

mum-3-1133300-m

Het wordt nu toch echt wel eens tijd dat ik echt lief voor mezelf ga zijn. Zoals een moeder haar verdrietige kind troost, of een vriendin die luistert en niet oordeelt. Waarom ben ik zo streng en hard voor mezelf, dat maakt het leven niet gemakkelijker!

Fluisteringen

Zondag begint de advent periode. De dagen tot kerst. Symbolisch van donker naar licht. Daarna volgen de twaalf heilige nachten, tot driekoningen.
Deze mooie tijd ga ik gebruiken om elke dag te schrijven. Daarvoor gebruik ik Fluisteringen van licht* – van Christine de Vries.

Schrijfreis

Eigenlijk ben ik al begonnen.  Met voorbereidende oefeningen. Een goede voorbereiding op een reis is fijn. Dat betekent niet alles al vastleggen, maar me er wel al mee verbinden. Wat wil ik eigenlijk, wat verwacht ik, wat speelt er nu, wat heb ik nodig? Het maakt me elke dag meer toegewijd aan mijn schrijfreis de komende weken.

Magie

Vandaag komt dan ook de tekst Toewijding tussen de opdrachten door onder het kopje Maak je besluit kenbaar. Om me te verbinden met mijn intentie en zo de magie van gebeurtenissen die mij gaan ondersteunen op gang brengt.

Zacht

Ik schrijf elke dag om contact met mezelf te houden. Ik duik in deze reis om zachter naar mezelf te kijken en met mezelf om te gaan. Zoals die moeder die haar kind troost, ga ik mezelf troosten als ik het nodig heb. Mezelf accepteren. Niet alleen mijn sprankelende ik, maar ook mijn gevoelige, overprikkelde en depressieve ik. Ook zij zijn onderdeel van mij.

Toewijding

Tot men zich ergens waarachtig toe heeft verbonden, is er aarzeling,
de mogelijkheid zich terug te trekken en altijd ineffectiviteit.
Ten aanzien van alle daden van initiatief (en schepping) geldt
één elementaire waarheid die,
als men haar niet kent of negeert,
talloze ideeën en prachtige plannen in de kiem smoort.

Op het moment dat men zich definitief tot iets verbindt,
komt de voorzienigheid ook in beweging.
Dan gebeuren er allemaal dingen om mee te helpen
die anders niet zouden zijn gebeurd.

Uit die toewijding vloeit een hele stroom gebeurtenissen voort,
onvoorziene samenlopen van omstandigheden, ontmoetingen en materiële hulp,
waarvan geen mens had kunnen dromen dat ze op zijn pad kwamen.

W.N. Murray – The Scottish Himalayan Expedition

 

* alleen nog als e-book te bestellen

Keuze uit mijn hart

Ninfa 3 jaar

De Kamer van Koophandel was precies drie jaar geleden een inschrijving rijker. Spannend vond ik mijn aanmelding. Ik voelde me trots en onzeker tegelijk. Binnen een half uur stond ik weer buiten. Met de papieren die aangaven dat Ninfa – Schrijven is ontdekken een officieel bedrijf was.

Vervullend

Dat gevoel moest ín mij nog groeien. Een boost aan energie voelde ik toen wel en ging voortvarend aan de slag. Mijn eerste Schrijfcafé was een succes. Wat een enorm gaaf vervullend gevoel was dat!

Twijfel en bevestiging

Periodes van onzekerheid en twijfel waren er ook. Was dit wel wat ik echt wil? Gaat het ook nog wat opleveren? En elke keer als ik met een groep aan het schrijven was, werd ik bevestigd in de keuze die ik eerder vanuit mijn hart maakte: JA, dit is wat ik wil.

Ontdekken

Het leven is een ontdekkingstocht. We gaan op reis, over heuvels, door dalen. Verdwalen, maken omwegen, genieten op de top van het uitzicht en gaan weer verder. De reis is machtig interessant. Soms pijnlijk, dan weer gelukzalig.

Jóuw innerlijke reis

Schrijven is ontdekken. Het ontdekken van jóuw reis in je innerlijke en uiterlijke wereld. Schrijven is een krachtig middel om contact te maken met jezelf, je hart, je verlangens en dromen. Met je pijn en je vreugde. Om vanuit je hart de wereld met weer wat meer zelfkennis te betreden. Met meer blijdschap, rust, zelfvertrouwen, … Net wat jij nodig hebt, op dat moment.

Ik nodig je uit om dit te ervaren!

Kijk eens op www.ninfa.nl welke workshops ik aanbied. Ik maak ook workshops op maat.  Schrijven kan over álles!

Jubileum Schrijfcafé

Zondag 18 januari 2015 vier ik mijn 3-jarig jubileum van mijn Schrijfcafé. De activiteit waar Ninfa voor mij écht mee begon. Mijn eerste stapje naar buiten. Ik voel me nu meer en meer dankbaar en vol passie om samen met mensen te schrijven, delen, ontdekken en verbinden. Noteer deze datum vast in je agenda!

Op http://www.ninfa.nl/over-ninfa/ lees je waar de naam Ninfa vandaan komt.

Ik verbind me graag met jou!

<3
Linda

Opgeruimd geeft ruimte

De drie uur dat Sonja van Dijk van Organized by Sonja bij mij was, op de plek waar ik meer ruimte en structuur nodig had, hebben grote positieve invloed gehad op mij en mijn hele huis.

Keuzes

Opruimen is keuzes maken. Bewaar ik dit wel of niet. Zo ja, wat doe ik er dan mee en waar bewaar ik het. Zo had ik heel veel inspiratiemateriaal. Bij elk artikel had ik de keuze: wat is belangrijker, wat heef t meer waarde, dat artikel of de ruimte die ik creëer door het weg te doen.
Hoeveel inspiratiemateriaal heb ik nodig? Er is altijd een stroom van inspiratie.
Vertrouwen komt dus ook om de hoek kijken.

Focus

Door alles stuk voor stuk door mijn handen te laten gaan, voelde ik waar ik het voor deed. Het was soms confronterend, en daarmee heel goed. Door de heldere vragen van Sonja, de ruimte die ze gaf aan mij, de spiegel die ze me voorhield, zodat ik vanuit mijzelf de afweging kon voelen en de keuzes kon maken. Ik kan de keuze nog beter maken wat ik wel en niet op mijn werkplek en in mijn huis wil hebben.

Ik ervaar weer r.u.i.m.t.e.!

Loslaten

Een NLP-map van twaalf jaar geleden waar veel emoties aan vast zaten, heb ik met veel moeite kunnen loslaten en daarmee heb ik in mijn kast én in mijn lijf ruimte gecreëerd. Het was af en toe hard werken om los te laten. Maar de beloning was er ook naar. Ik had gekozen voor MIJ, NU.

Durf te vragen

Als je ergens in vastloopt, kun je een coach inschakelen. Een mentale coach, kindercoach, afvalcoach, schrijfcoach, hardloopcoach, oftewel iemand die je begeleid op een gebied waar je vastloopt, of graag spiegeling wil om verder te komen. Dus ook een opruimcoach!

Ruimte

Ik vond dat ik goed kon opruimen, maar voelde ook dat ik ergens haperde, want waarom was ’t al zo lang net niet georganiseerd. Ik was heel benieuwd naar de meerwaarde van Sonja. Nou, die heeft ze me dubbel en dwars laten ervaren. Mijn kostbaarste goed, RUIMTE, neemt haar plek weer in!
Waar heb jij ruimte en overzicht nodig?

Resultaat

Mijn werkplek is nu een overzichtelijke, ruimtelijke, inspirerende plek geworden waar ik nu weer veel tijd doorbreng en moois creer.
De rest van het huis ruim ik per la, plank, kastje op.
Ik moet soms nog even doorzetten, maar ik weet wat mijn beloning is. De rust, ruimte en het overzicht. Ik hou ervan.

Durf te doen

Wil je ook ervaren wat Sonja voor jou en jouw werkplek, huiskamer of andere ruimte kan betekenen? Neem contact op met Sonja. Je zult zien dat ze je met veel plezier kan helpen.

www.organizedbysonja.nl
www.facebook.com/organizedbysonja.nl

Léven! Op míjn manier.

2014 Blog1

Ik ben er weer! Een lange uitgebreide zomerperiode ben ik minder actief geweest met Ninfa. De wereld om mij heen werd steeds kleiner. Eind maart had ik al het gevoel te willen laten bezinken wat ik de afgelopen periode had gedaan. Juist toen ik weer wilde opbouwen, kwam het nieuws dat onze zoon binnen twee maanden aan zijn hart geopereerd zou worden. We wisten elk jaar bij de controle dat de kans er in zat, en nu was het dus zover. Dat bracht onzekerheid en onrust met zich mee, en plannen qua activiteiten was lastig en voelde niet goed.

Verlangen

Eind juni was het zover en de operatie is super goed gegaan en Thies is alweer goed hersteld! Alleen zijn conditie is hij nog aan het opbouwen, maar zijn grote passie hockey beoefent hij weer!
Afgelopen weken maakte ik mijn wereld stap voor stap weer groter. Mijn behoefte en verlangen om met mensen te schrijven en te delen werd ook weer groter. En om zelf stappen te zetten, veranderingen door te voeren.

Essentie

Er is zoveel in mij gebeurd en verschoven, dat voel ik, en kan ik nog niet altijd duidelijk verwoorden.
Een heftige ingreep bij je kind is ingrijpend en tegelijkertijd heeft die periode ons zoveel kracht, moed, liefde en verbondenheid gegeven. Ons de essentie laten voelen. Altijd de lichtheid blijven zien én maken in roerige tijden. En dat is ook waar Ninfa over gaat. Het leven is niet altijd makkelijk. Schrijf erover, deel het. Het maakt je kwetsbaar, ja, eng… Maar je wilt toch niets liever dan liefde delen, je geliefd en gezien voelen en verbinden met anderen?! Jij kunt daar zelf aan bijdragen. Elke dag weer, elk moment. Ik inspireer graag!

Hoe was jouw zomer? Wat heb je geleerd? Wat neem je mee naar binnen, om te reflecteren in de herfst?

Leven

Ik heb geleerd dat het leven van je missie ook werken verzetten inhoudt. Discipline en doorzetten. Keuzes maken en dóen. Ik heb gevoeld wat de essentie van het leven is. Wat léven is. Ik geef met Ninfa zo graag mijn ervaringen door via samenkomen, schrijven en delen. Om te verbinden en het leven te leven! Met een lach en een traan. Alles is goed!

MIJN manier

Achter de schermen ben ik met een nieuwe website bezig. Zo leuk!! Voelt zo goed! Ik voel een vonkje in mijn hart, bevlogenheid, om bij te dragen aan deze mooie wereld. Op MIJN manier.

Wat doe jij op JOUW manier, waar je BLIJ van wordt?