Doe niet zo moeilijk. Over begrijpen.

2015 Blog 2

Ik heb afgelopen weekend eindelijk gevoeld dat nooit iedereen me gaat begrijpen.
En dat dat ok is.
Zucht.
Ja fijn he.

Ik ga ervan uit dat ik er nog wel een paar keer op getest word hoor, maar ik voel de verschuiving in mij. Dat ontstaat dus ineens. Dat kun je niet bewust besluiten en dat t er dan is. Je kunt wel bewust besluiten dat je ermee aan de slag gaat. Dat je er klaar mee bent. En dan krijg je testjes. En afgelopen weekend ben ik glansrijk geslaagd.
Zo voelt t.
Rustig.
Heerlijk zeg.

Hoe dat dan kwam?
Ik was met iemand in gesprek en diegene zei: “ik las je blog en dacht: joh, doe niet zo moeilijk. Zonder oordeel he.”
Eh….dat was wel een oordeel…
Op dat moment gingen er meerdere gedachten en gevoelens door mijn hoofd: makkelijk gezegd, wat weet jij ervan, je hebt geen idee wat je zegt, ja kon ik dat maar, …
Het raakte pijn, van mijn ‘moeilijke gedoe’ en dat anderen dat dus ook zo kunnen zien, mijn pijn dat ik nog ‘niet zover’ ben in het zonder belemmeringen doen wat ik graag wil.
En toch kon ik het ook ontvangen en de ander zien, de goede bedoeling.

Thuis, na het gesprek, voelde ik nog wat boosheid erover. Maar waar was ik boos op, of op wie? De boosheid was de pijn van het niet begrepen worden en de frustratie dat ik niet kan uitleggen wat ik voel en hoe dat werkt. En door dat te beseffen, viel de lading eraf. Ik hoef het  ook niet uit te leggen. Een ander hoeft mij niet te begrijpen.

Ik begrijp ook niet iedereen. Ik doe wel mijn best om een ander te begrijpen. Waarom doe jij wat je doet? Zo ontzettend boeiend!
Ik wil altijd kijken vanuit liefde! Natuurlijk reageer ik ook primair en is dat niet altijd liefdevol.
Bij het inleven in de ander ga ik soms over mijn eigen grenzen.
Het is vallen en opstaan en gelukkig kan ik steeds sneller opstaan.

Ik ben hoogsensitief. Ik zie, voel, hoor, ruik veel, scherp. Leg snel verbanden, veel verbanden, betrek er veel bij. En ja, soms is dat heel veel. En vindt een ander dat moeilijk en ingewikkeld.
Het is een gave. Zeggen ze. Ok, dat zie ik nu ook in. Nu nog meer voelen en oefenen deze gave wat effectiever in te zetten. En de magie laten werken!

Ik wil weten HOE mensen het leven leven en hoe ze omgaan met donkere momenten. Hoe JIJ dus omgaat met de donkere kanten van jezelf waar je mee geconfronteerd wordt.
En dat word je! Op je werk, in je gezin, op het schoolplein, in de supermarkt, ….
Een mooi voorbeeld vind ik aan de zijlijn van een sportveld op zaterdag. Ouders kunnen zich nogal opwinden over hoe het op het veld gaat, het spel van de kinderen, de rol van de coach en de scheidsrechter, het roept nogal wat op. Heel interessant. Ik merk t zelf ook! In essentie ben ik meer voor coöperatief spel, maar ik word wel fel als er slecht gefloten wordt, als de jongens hun koppie laten hangen, hun best niet doen, ik voel spanning en frustratie als ze gaan verliezen. Ja, ook omdat ik hooggevoelig ben, komt alles harder aan. Met een televisieserie kan ik me ook opwinden als er iemand onterecht behandeld wordt, kan ik slecht naar kijken, voel het in mijn hele lijf.
Langs de lijn ben ik dan bewust aan het ademen. Waarom je druk maken? Ik zag laatst een treffende foto op Facebook van een bord langs de lijn met de tekst: ‘het is maar een spelletje, de scheidsrechter is ook maar een mens en het is geen champions league’.
Dus.

We nemen het leven vaak zo serieus. Terwijl het een groot veld vol mogelijkheden is, om uit te proberen, te spelen!
Lichter leven past bij mij. Ook al blijft het op vele vlakken ook oefenen voor mij. Het leven is ook een oefenveld toch?

Ik, die het leven soms zo zwaar heeft gezien, kan juist zeggen en laten zien: lichter leven is zo fijn!

Met aandacht. Met liefde.
We zijn allemaal verbonden en beïnvloeden elkaar. Dat legt geen druk op toch? Haha!

Ik ben weer een stukje lichter doordat ik accepteer dat anderen mij niet begrijpen. Wat voor mij grenst aan accepteren wat mensen van mij denken en vinden.
Grenst ja.
Dat accepteer ik nog niet. Nog. Niet.
Kom maar op met die testsituaties!

Vind jij het belangrijk dat mensen je begrijpen? En hoe ga je daar mee om?

2 Responses to “Doe niet zo moeilijk. Over begrijpen.”

  • Natuurlijk zou ik willen dat iedereen me begrijpt, maar dat bestaat niet. Waar ik dan heel slecht tegen kan is niet dat ik niet begrepen word , maar dat de ander me niet in mijn waarde laat; haar/zijn idee op me los wil laten. Doet alsof haar/zijn beeld het enige juiste is. Dus niet!
    Zoals vandaag op fb. Ik deel een heerlijk bericht van een geweldige dag bij het Rijksmuseum Super genoten.
    Schrijft een andere na wat reacties op elkaar: ‘Het is het geld en tijd niet waard.’ Tja, dan word ik boos. Zij vond het HAAR geld niet waard, gaat waarschijnlijk liever naar de efteling. Prima! Doe dat, maar dat vind ik MIJN geld en MIJN tijd niet waard. Dat is waar het om gaat. De ander anders laten zijn, maar altijd uit respect. We zijn allemaal mens, allemaal anders. Dat is zo mooi!

    • Linda:

      Dankjewel voor je reactie Irene!
      Iedereen, altijd… Nee gaat niet lukken he hihi.
      Iemand reageerde: leven en laten leven.
      En: compassie en mildheid tegenover de ander en jezelf
      En dan is begrijpen misschien niet meer zo belangrijk.
      Rottig he, als je zo’n leuke dag hebt gehad, is t gewoon leuk als iemand daarin meegaat. Als diegene dat niet kan, moet ie gewoon niet reageren eigenlijk.
      We zijn allemaal anders. Heel mooi! SOms irritant haha.

Leave a Reply