En geluk. En verdriet.

Hoe gaat het met je?
Ik vind die vraag altijd zo lastig te beantwoorden. Er speelt zo enorm veel in mijn leven. Als ik zeg ‘goed’ voelt dat als ontkenning van al mijn worsteling, pijn en verdriet. Als ik zeg dat het lastig is of zwaar, voelt dat alsof ik het alleen maar zwaar heb en dat is zeker niet zo. Ik ben ook gelukkig! Tegelijkertijd heb ik veel momenten van intense pijn. Het is en-en! En blijkbaar vind ik het lastig om daarmee om te gaan. Hoe zit dat bij jou?

Facebook-geluk
De laatste weken hoor ik weer meer mensen over Facebook-geluk. Al dat geluk dat wordt gedeeld, er moet toch meer zijn. Het wordt als niet-echt ervaren. Terwijl alles wat er op staat wel echt kan zijn, maar slechts een momentopname. En wat deel je graag? De mooie momenten! Ik voel bij mezelf en die anderen die ik spreek ook een behoefte aan de tegenhanger. De balans is teveel naar het geluk geslagen en waar zijn de worstelingen, de randjes en de rafeltjes? Juist beide kanten maakt ons mens!

Hulplijn
Als jij je echt verdrietig voelt, rot, vol schaamte zit, weg wilt kruipen, wie bel je dan? Heb je iemand die je kunt bellen? Of wil je zeggen dat je je nooit zo voelt?
Ik vind het nog steeds moeilijk. Met wie deel ik mijn meest kwetsbare kant, die ik zelf nog steeds niet heel leuk vind, ga ik misschien ook nooit leuk vinden, ben wel op weg naar acceptatie. Alleen langs die weg zijn nogal wat ravijnen waar ik inval. A.l.l.e.e.n. voelt dat. Onderin dat ravijn. Au. Geschaafd. Beurs.

battle

Wist je dat…
ik heel gelukkig ben
ik in rouw ben om mijn scheiding, die ik zelf heb ingezet maar de pijn niet minder maakt
ik daar graag over schrijf maar nog niet weet hoe en wat dan
ik heel trots ben op mijn jongens en van ze geniet
ik worstel met het Hotel Mama syndroom, hoewel de jongens echt steeds meer helpen
ik mijn hart volg
ik nog steeds teveel met anderen bezig ben
ik mijn hart volgen maar een lastige weg vind
ik mijn hart volgen de meest geweldige weg ooit vind
ik weet dat als ik iets zo graag wil, ik mijn hoofd kan inzetten om het voor elkaar te krijgen
ik dat hoofd van mij soms echt helemaal wil uitschakelen, ik gék word van al mijn gedachten
ik vanochtend nog huilend in bed lag en niet wist hoe ik de dag ging vervolgen
ik enorme veerkracht heb en daar heel dankbaar voor ben
ik me soms schaam voor al die intens wisselende gevoelens
ik me heel rijk voel met mijn innerlijke gevoelsleven
ik al anderhalf jaar aan een pittige cursus dichtbij mezelf blijven mee doe, o.a. met de les niets aantrekken wat anderen van je denken of vinden
ik er in geloof om te voelen wat écht belangrijk voor je is, te voelen wie je bent, wat je talenten zijn en daarvoor gaan in je leven, dat te blijven onderzoeken en de stip aan de horizon te blijven zien
ik juist van de rafeltjes en randjes houd van mensen
ik graag de pure rauwe jij zie, door het dal en dan een lach door je tranen heen
ik soms echt niet snap wat we met ons allen op deze aardbol doen
ik geloof dat het ons allen verlangen is om te verbinden
ik daarom vooral veel zin heb in 4 op reis – Geld en geluk
ik het leuk vind als er in beide groepen nog een deelnemer bij komt (dat kan nog!)
ik heilig geloof in de kracht van schrijven en toch nog steeds blij verrast ben met wat er gebeurt met mensen, en mezelf
ik de noodzaak al langer voel om een blog te schrijven over geluk en verdriet, en het steeds weer uitstelde omdat het ‘juiste’ niet uit mijn pen kwam
ik blij ben dat ik vandaag juist omdat ik me heel verdrietig en alleen voelde toch ben gaan schrijven
ik door te schrijven dicht bij mezelf kom en door alle boosheid, verdriet en pijn toch weer bij mijn kracht uitkom
ik jou dat ook zo graag wil laten ervaren
ik vind dat ieder de regie over zijn eigen leven mag nemen
ik graag een stukje met je meereis
ik graag van jou leer
ik graag van jou hoor
ik het nodig heb om elke dag mezelf te horen, in stilte
ik twijfel of deze lijst nu niet heel lang is geworden en of het nog wel gaat over en-en
ik op een dag vele emoties kan voelen en steeds beter leer daarmee omgaan
ik het heel stom vind om mens te zijn
ik het enorm gaaf vind om mens te zijn
ik wel moet lachen om deze dualiteit
ik graag lach en het leven licht wil nemen in al haar zwaarheid
ik je graag aanmoedig om uit het leven te halen wat jij er echt uit wilt halen
ik op mijn sterfbed niet wil zeggen ‘had ik maar’
ik weet dat je daarvoor in actie moet komen
ik het soms heel frustrerend vind als mensen alleen maar geïnspireerd willen worden en niets willen dóen om te ervaren wat ze graag willen, excuses hebben
ik mezelf daar natuurlijk ook in herken
ik nog wel uren door kan gaan zo

Hoe gaat het met jou?
Wat mag ik van jou weten? Ik hoor/lees je graag!

Liefs,
Linda

unless you do

2 Responses to “En geluk. En verdriet.”

  • Wist je dat…

    Ik net een op submit drukte en het bericht niet werd verzonden
    Ik toen opnieuw moest gaan typen
    Ik net een halve zak borrelnootjes heb opgevreten
    Ik nog wel een halve zak borrelnootjes lust
    Mijn zak borrelnootjes helaas leeg is
    Ik mezelf te zwaar vind en 6 kilo wil afvallen
    Ik vanmiddag nog aan je heb gedacht
    Ik steeds zoveel van mezelf in jou herken
    Ik (weer) meer wil bloggen
    Ik graag dingen samen met anderen doe
    Ik hoop dat we weer eens samen kunnen afspreken omdat ik wel vaker denk dat wij elkaar kunnen versterken
    Ik nu beter naar de supermarkt kan gaan voor het avondeten
    Ik anders de kastjes leegtrekken op zoek naar snoep en chips

    Liefs
    Martine

  • Wat ben je toch een mooi en eerlijk mens. Je durft kwetsbaar te zijn.
    Ik ben zo iemand die vooral alleen de leuk deelt, want de leuk houdt me er bovenop. De leuk houdt me op de been. Me richten op de niet-leuk haalt me neer. Maar de niet-leuk is er net zo hard. De worsteling met dagelijks pijn, een kind dat… nee, dat is te privé. We hebben ieder ons potje aan zorgen. Ik zie de leuk op Facebook, maar weet heel bewust: iedereen heeft te maken met niet-leuk. Dat bewustzijn van momentopnames maakt Facebook minder belangrijk, geen reëel beeld van de werkelijkheid. Dat besef is belangrijk voor mij.

Leave a Reply